ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΑ ΔΙΑΖΥΓΙΑ
Διάβασα την απόφαση της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων, που μάλιστα, έλαβε την μορφή επιστολής και ήδη την απέστειλε, ο Πρόεδρος της,κ. Αλεξανδρής προς τους Βουλευτές .
Επί της αποφάσεως έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα και ας αποτελέσουν “απάντηση” και ερωτήματα συγχρόνως:
1. Ναι ο Γάμος είναι “ιδιαίτερη Σύμβαση”. Αλλωστε ο Μοδεστίνος μας έδωσε τον ορισμό του “..Ανδρός και γυναικός συνάφεια, και συγκλήρωση του βίου παντός, θείου τε και ανθρώπου κοινωνία….”, αναφέρει στο έργο του.
Γιατί η σύμβαση του γάμου, και όχι βέβαια το ιερολογικό κομμάτι για όσους τελούν θρησκευτικό γάμο, δεν μπορεί να λυθεί με δημόσιο έγγραφο,βεβαίας χρονολογίας,με αυξημένη τυπική και ουσιαστική δύναμη,αποδεικτική? Καταργείται και η πνευματική λύση που ακολουθείτε από τον οικείο Μητροπολίτη?
2.Καμία σύγχιση δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος, ότι υφίσταται με το σύμφωνο συμβίωσης. Η αιτιολογική έκθεση της θεσμοθέτησης του συμφώνου, αιτιολογεί πλήρως την διαφορετικότητα του θεσμού, έναντι του γάμου. Η εκλυστικότητα του συμφώνου, όπως αναφέρει η Ολομέλεια ,δεν έγκειται βέβαια, στην ευκολία της σύναψης του, ενώπιον Συμβολαιογράφου, αλλά στην επιλογή των μερών να μην τελέσουν οιονδήποτε μορφής γάμου.
3.Αλίμονο, αν εμείς οι Νομικοί, και Δικηγόροι της πράξεις, έχουμε ως ισχυρισμούς ,ότι η διάλυση του γάμου ενώπιον Συμβολαιογράφου, δεν έχει “τις εγγυήσεις της Δημοσιότητας,και ότι η βούληση μπορεί να είναι προιόν απειλής, η εικονική…” Τότε κάθε δικαιοπραξία που πραγματοποιείται ενώπιον Συμβολαιογράφου, είναι δυνητικά προιόν τέτοιας βούλησης. Γι αυτό, άλλωστε, σε κάθε πράξη, ο Συμβολαιογράφος αναφέρει τα αντίστοιχα άρθρα του ΑΚ .
4. Η επίκληση Ευρωπαικού Κανονισμού, και ο φόβος περί μη αναγνωρίσεως ,εκ μέρους των άλλων κρατών μελών, είναι μάλλον , ανυπόστατος.
Τα Ευρωπαικά κράτη ,προβλέπουν την ίδια διαδικασία, με την διαφορά, να μην υπάρχουν κοινά τέκνα στους διαδίκους….Και μάλιστα και με απευθείας κοινή δήλωση στον Αρμόδιο Ληξίαρχο. Το ίδιο προέβλεπε και προβλέπει…..το Σοβιετικό Οικογενειακό Δίκαιο (από την δεκαετία του 1950) και το Δίκαιο των Κρατών της Κοινοπολιτείας, και το Αμερικανικό Ομοσπονδιακό…
5. Καμιά, ευθεία ή εκ πλαγίου, παραβίαση του Συντάγματος ,και μάλιστα των άρθρων 26 παρ 3 και 94 παρ.1,2
Αντίθετα , ίσως η μη μέχρι τώρα νομοθέτηση της, ενώπιον Συμβολαιογράφου, ή αρμοδίου Ληξιάρχου, λύση της συμβάσεως του γάμου, είναι παραβίαση της αρχής της ελευθερίας των συμβάσεως,του τύπου της σύμβασης και προσβάλουν την οικονομική ελευθερία και προσωπικότητα των διαδίκων.
6. Η δυνατότητα προσβολής του Συμβολαιογραφικού εγγράφου, όπως και η παραίτηση από τα ένδικα μέσα, δεν θίγεται. Το συμβολαιογραφικό έγγραφο προσβάλλεται, κατά τις διατάξεις των Γενικών Αρχών του Α.Κ. Και η παραίτηση θα πρέπει να γίνεται ενώπιον του Αρμοδίου Γραμματέως του Πρωτοδικείου, ή και ενώπιον του Συμβολαιογράφου ο οποίος και θα την προσκομίζει στον Γραμματέα.
7. Τέλος, περί της γενικής τάσεως για ίδρυση ειδικών δικαστηρίων (θεσμός οικογενειακού Δικαστή).Είναι Θεσμός του Αγγλοσαξονικού Δικαίου, δεν εμποδίζεται σε τίποτε να ιδρυθούν για να επιλύουν θέματα επικοινωνίας, διατροφών και σχέσεων γονέων-τέκνων.
ΤΕΛΙΚΑ : ΜΑΛΛΟΝ -ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ – ΟΡΘΩΣ ΤΑ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΑ ΔΙΑΖΥΓΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥΣ…
ΥΓ1. Η παράσταση Δικηγόρων, δεν μπορεί να είναι υποχρεωτική, αφού πλέον δεν είναι σε καμιά άλλη σύμβαση.
ΥΓ2. Οι Δικηγόροι δεν μπορούμε να εκδίδουμε συναινετικά διαζύγια, επειδή κατά τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομία ,δεν αποτελούν τα έγγραφά μας εκτελεστούς τύπους.
ΥΓ3. Για άλλη μια φορά ο κλάδος μας, ανέτοιμος, και σε εκλογικές διαδικασίες, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα επαγγελματικά του δικαιώματα. … Στάθης Τσομίδης
