αυτά λέει και πράττει επί μισό αιώνα η κυρία Βασιλική ετών 103 στους φαντάρους του Έβρου, στα σύνορα που ζει, στο τελευταίο σπίτι δίπλα στο φυλάκιο, στα Τούρκικα σύνορα. Η κυρία Βασιλική 40 χρόνια τώρα κάθε πρωί με περηφάνια ανεβάζει την Ελληνική σημαία στο κατάρτι, στην άκρη της αυλής της. Την καταξιωμένη αιωνόβια Ελληνίδα οι φαντάροι και η ηγεσία του τάγματος πεζικού στο στρατόπεδο του Έβρου προσέχουν σαν δική τους μάνα, γιαγιά. Την φροντίζουν ακόμα και από υγειονομικής περίθαλψης, γι΄ αυτό άλλωστε στέκεται σαν λαμπάδα παρά τα χρονάκια της. Ο στρατηγός, ο διοικητής της μονάδας και οι φαντάροι είπαν χαρακτηριστικά στις κάμερες της τηλεοπτικής εκπομπής “Αληθινά σενάρια” της ΕΡΤ3 ότι “…είναι η σειρά μας να την περιποιηθούμε, καθώς η κυρία Βασιλική εδώ και 40 χρόνια αφιλοκερδώς βοήθησε και τάϊζε τους στρατιώτες τριών παραμεθόριων στρατιωτικών φυλακίων, χωρίς ποτέ να ζητήσει τίποτα.
…..Μέσα στα μάτια της βλέπουμε την ανανεωμένη Ελλάδα. Έχουμε ιερή υποχρέωση να την προσέχουμε σαν τα μάτια μας…”. Με πρόταση του τάγματος πεζικού Έβρου, το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανήμερα του Σωτήρος 5/8/2006 την βράβευσε για την προσφορά της στην πατρίδα.
Η ηγεσία του πεζικού Έβρου την κοτσανάτη γιαγιά Βασιλική Λαμπίδου της επιφύλαξε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή που τα είχε όλα. Γιορτινό τραπέζι στρωμένο με όλα τα καλά της γης, και γύρω της καθισμένοι στρατηγοί, υποστράτηγοι, διοικητές, κλπ.
Οι δε φαντάροι με ζωντανή ορχήστρα της τραγούδησαν κάλαντα, και γιορτινά τραγούδια. Έπειτα έγινε και ένα τρικούβερτο γλέντι, όπου το σουξέ της παρέας και του χορού ήταν τι άλλο, από το “Απολύομαι..απολύομαι”.
Αξίζουν συγχαρητήρια στους διοικητές του πεζικού Έβρου, αλλά και τους φαντάρους γι΄ αυτήν την αξιέπαινη πράξη, και τιμή που προσέφεραν σε μια Ελληνίδα πατριώτισσα .
Αυτές οι αξίες έμειναν ευτυχώς ακόμα ζωντανές, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης που ζούμε. Αξίζουν συγχαρητήρια και στους παράγοντες της εκπομπής αυτής που προβάλλει τέτοια θέματα, στο φαινόμενο της τηλεοπτικής ζούγκλας τα τελευταία χρόνια ,όπου χωρίς κανέναν φραγμό προβάλλονται πρόσωπα ανάξια, φτιάχνοντας πλασματικούς Σταρ της δεκάρας.
Η κυρία Βασιλική Λαμπίρη ίσως να μην πουλάει, για έσοδα διαφημιζόμενων πολυεθνικών εταιρειών, όμως άναψε την φλόγα της περηφάνιας του Ελληνισμού. Ξαναθυμηθήκαμε την λέξη “Ήρωας”. Όλες αυτές οι αξίες δεν μετρούνται με το χρήμα.
Νάσαι καλά ,Να ζήσεις σαν τα ψηλά βουνά κυρία Βασιλική!!!!
Βάστα”..καρδιά μου ,βάστα …” ακόμα, γιατί η πατρίδα σ΄ έχει μεγάλη ανάγκη.
Ας γίνεις για την νέα γενιά παράδειγμα προς μίμηση. !!!!!!!!
Τρώες
Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων· είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.
— Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά, κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.
Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται· ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία.
Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.
K.Π ΚΑΒΑΦΗΣ (Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)
