απεκόμισα στην περιοχή αεροδρομίου της Μακεδονίας της Θεσ/νίκης, όπου μέχρι πρόσφατα 14 νυχτερινά κέντρα συναγωνίζονταν μεταξύ τους, σε καλλιτεχνικά σχήματα και προγράμματα. Σήμερα πλέον με το άνοιγμα της καλοκαιρινής περιόδου μόνο 3 κέντρα άνοιξαν για το κοινό, ενώ μέχρι τις αρχές Ιουλίου θα ανοίξουν και άλλα 3. Τουτέστιν 6, άϊντε να γίνουν και 7, δηλαδή το ήμισυ από το σύνολο που λειτουργούσαν την καλοκαιρινή περίοδο για την Ελληνική διασκέδαση.
Μερικά απ΄ αυτά θα λειτουργήσουν με την νέα μόδα που προωθούν οι λάτρες της νέας τάξης πραγμάτων, τα λεγόμενα μπουζούκια – Club, διαμορφώνοντας τελείως την παραδοσιακή Ελληνική μουσική και κουλτούρα.
Τίποτα το καινούργιο για την Βόρεια Ελλάδα τουλάχιστον καθώς στο παρελθόν το σύστημα αυτό δοκιμάστηκε, και απέτυχε παταγωδώς, από την Λευτέρη Πανταζή, τον Γιώργο Αλκαίο, την Νότη Σφακιανάκη, και πρόσφατα τον Γιάννη Τάσσιο. Εκ σου και το γεγονός στο ότι η μείωση των νυχτερινών κέντρων έγινε σιγά – σιγά, χρόνο με τον χρόνο, με αποτέλεσμα σε καλές εποχές να κλείνουν κέντρα, προβλέπω δε να κλείσουν στο μέλλον αρκετά ακόμα.
Είναι πάρα πολύ λυπηρό για την πόλη της Θεσ/νίκης, σε μεγάλο βαθμό όμως φταίνε οι επιχειρηματίες με την κακή διαχείριση στα νυχτερινά τους κέντρα, όπου τα σχήματα και τα προγράμματα που επιλέγουν με καλλιτέχνες που δεν μπορούν να πάρουν στις πλάτες τους ένα ολόκληρο μαγαζί, ούτε βέβαια να ελκύσουν το κοινό της Θεσ/νίκης με τις σαχλές δισκογραφίες τους, και τα ανούσια ρεπερτόρια, απ΄ όπου και ξεκινά μια αλυσιδωτή πτώση σχετικά με το όλο προϊόν – πακέτο που λέγεται Ελληνική διασκέδαση και που ξεκίνησε εδώ και μια πενταετία.
Το προέβλεψα, το φώναζα απο το μικρόφωνο , το έγραψα επισταμένως στην τηλεφημερίδα “Ελληνικό Φαινόμενο”, έγινα μόνιμος γκρινιάρης, και με όλες αυτές τις ενέργειες μου, μπήκα στο μάτι του κυκλώνα, δέχθηκα ουκ ολίγες απειλές, μπας και το βουλώσω, παρεξηγήθηκα με αρκετούς επιχειρηματίες κέντρων, αλλά και με καλλιτέχνες στην πλειοψηφία τους ψώνια, με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, αυτοί τέλος πάντων που σνομπάρουν το κάθε τι.
Όλοι αυτοί οι παρεξηγημένοι σήμερα βρίσκονται χωρίς δουλειά, δικαιώνοντας με δυστυχώς για άλλη μια φορά, με την χαρακτηριστική συγνώμη ενός επιχειρηματία κέντρου λέγοντας μου
“…..Βάνη για όλα αυτά που φώναζες είχες απολύτως δίκιο, και εγώ σε παρεξήγησα, αντί να δώσω βάση σ΄ αυτά που επισήμανες κάθε πρωί από το μικρόφωνο. Ενώ ουσιαστικά έλεγες αυτά που εμείς δεν βλέπαμε, κλεισμένοι μέσα στα γραφεία μας. Είσαι δε ο μοναδικός που πραγματικά στηρίζεις το ελληνικό τραγούδι και εμάς τους ίδιους, που κάναμε πολλά λάθη”.
Μου εξομολογήθηκε και πολλές άλλες αλήθειες, που σέβομαι και δεν θέλω να τις βγάλω προς τα έξω.
Το βέβαιο είναι ότι αν όλοι οι επιχειρηματίες συλλογιστούν το παρελθόν και το παρόν, θα δουν ξεκάθαρα το τι μέλει γενέσθαι, για τις επιχειρήσεις τους, ίσως δε προλάβουν να ανακάμψουν το χαμένο έδαφος, για την καλή Ελληνική διασκέδαση.
Εν πάσει περιπτώσει για την περατζάδα μου στα 3 κέντρα που άνοιξαν στην λεωφόρο της διασκέδασης, θα διαβάσετε στις παρακάτω σελίδες της τηλεφημερίδας “Ελληνικό Φαινόμενο”.
