Με πρωτοβουλία της ΑΧΕΠΑ (Ελληνοαμερικανική Εκπαιδευτική Προοδευτική Οργάνωση) Νέας Νότιας Ουαλίας και της Ελληνοαυστραλιανής Επιτροπής για την Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, ομογενείς ετοιμάζονται να δημιουργήσουν ένα διεθνές ταμείο για τη συγκέντρωση χρημάτων, με στόχο την έναρξη δικαστικής μάχης στη βρετανική Δικαιοσύνη, για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.
Η ιδέα ανήκει στον ομογενή νομικό Βίκτωρ Μπιζάνη, ο οποίος την έχει μελετήσει σε βάθος.
Ο κ. Μπιζάνης, που τυγχάνει και πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ της Νέας Νότιας Ουαλίας, αν και γεννημένος στην Αυστραλία, έχει μια απέραντη αγάπη για την Ελλάδα. Ο πατέρας του υπήρξε εκ των αρχισυντακτών της αρχαιότερης ελληνοαυστραλιανής εφημερίδας “Εθνικόν Βήμα”
Ο ίδιος, μιλώντας στο δημοσιογράφο Γιώργο Τσερδάνη, υποστήριξε πως “επί δεκαετίες γίνονται πολιτικές και λαϊκές ή λαϊκίστικες ενέργειες για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, αλλά έως τώρα δεν έχει γίνει καμιά σοβαρή νομική διεκδίκησή τους”.
Έτσι, ο ίδιος μέσω της ΑΧΕΠΑ και της Επιτροπής των Μαρμάρων, πήρε τη σχετική πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση του “όχι ιδιαίτερα μεγάλου ποσού”. Προτείνει, μάλιστα, να προσεγγιστούν και κορυφαίοι ομογενείς νομικοί ανά τον κόσμο, όπως ο Γιώργος Μπίζος (δικηγόρος του Νέλσον Μαντέλα), αν και κατά τη γνώμη του κ. Μπιζάνη, η δικαστική εκπροσώπηση της ελληνικής πλευράς θα πρέπει να ανατεθεί στον εξαίρετο Αυστραλό νομικό Τζέφρι Ρόμπερτσον, ο οποίος είναι εγκατεστημένος στο Λονδίνο και είναι αυτός που κέρδισε μια δική για λογαριασμό των Αβοριγίνων της Τασμανίας.
Ο κ. Μπιζάνης, με άρθρο του που δημοσιεύει (στα αγγλικά) και στην ιστοσελίδα ,αναλύει τα δυο δικαστικά προηγούμενα πάνω στα οποία θα πρέπει να στηριχθεί η ελληνική προσφυγή.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται στην περίπτωση “Μάμπο”, δηλαδή των Αβοριγίνων που μήνυσαν την αυστραλιανή πολιτεία της Κουϊνσλάνδης το 1992, με το επιχείρημα ότι οι πρόγονοι τους ήταν εκεί, όταν οι λευκοί κατέλαβαν τα εδάφη τους, χαρακτηρίζοντας τα ως “εις ουδένα ανήκοντα”.
Οι Αβοριγίνες κέρδισαν τη δίκη και ανάγκασαν την πολιτεία να τους επιστρέψει εδάφη που είχαν καταλάβει οι λευκοί άποικοι από το 1788. Το δεύτερο δικαστικό προηγούμενο έχει να κάνει με την επιστροφή κρανίων και οστών Αβοριγίνων από τη Βρετανία στην Αυστραλία. Τα κρανία και τα οστά τα είχαν πάρει οι Βρετανοί κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν “σε ανθρωπολογικές έρευνες”.
Οι Αβοριγίνες μήνυσαν τη Βρετανία και κατόρθωσαν να κερδίσουν τη δίκη, και να τους επιστραφούν τα κρανία και τα οστά των προγόνων τους. Σ’ αυτά τα δυο προηγούμενα, κατά τον κ. Μπιζάνη, μπορεί να στηριχτεί η εκστρατεία νομικής διεκδίκησης των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Λέει ο ίδιος στον “Ελληνικό Κήρυκα”:
“Την εποχή που ο Έλγιν απέκοψε τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και τα μετέφερε στο Λονδίνο, στην Ελλάδα ζούσαν πραγματικοί δικαιούχοι- απόγονοι των Ελλήνων, οι οποίοι δεν ρωτήθηκαν, ούτε πούλησαν, ούτε επέτρεψαν την αρπαγή των Γλυπτών”.
“Με ποιον μίλησαν οι άνθρωποι του Έλγιν;
Με τον διορισμένο Τούρκο Αγά των Αθηνών.
Και πώς είναι δυνατόν να νομιμοποιείται και να ισχύει σήμερα μια τέτοια συνδιαλλαγή;
Μια συνδιαλλαγή που διεξήχθη χωρίς την παρουσία έστω ενός Έλληνα”.
Ο κ. Μπιζάνης δηλώνει αποφασισμένος μαζί με τους συνεργάτες του να εξαντλήσουν τη νέα νομική προσπάθεια για την Επιστροφή των Μαρμάρων./ Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
