Άρθρο του Στάθη Τσομίδη: Η υποχρεωτική, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων αποχή από την στήλη, μου έδωσε την ευκαιρία στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, να θεωρήσω πιο ψύχραιμα την καθημερινή Ελληνική πραγματικότητα.
Δυστυχώς αυτή η αποστασιοποίηση, όχι μόνον δεν μου ενέπνευσε αισιοδοξία, αλλά μάλλον περισσότερους προβληματισμούς.
Ξεκινώντας από το πρωταρχικό θέμα, το οικονομικό, τα μηνύματα είναι και πάλι δυσοίωνα. Οι πιέσεις από τους γραφειοκράτες των Βρυξελών, οδήγησαν σε κερδοσκοπικές ορέξεις των διεθνών χρηματιστών.
Οι παλινωδίες του κ. Παπακωνσταντίνου για το διχίλιαρο σε συνδυασμό με την αψυχολόγητη σιωπή του κ Πεταλωτή για την Πρόεδρο της Τράπεζας της Ελλάδος, ανάγκασαν τον κ. Παπανδρέου να λάβει θέση ελαφρύνοντας τις ορέξεις.
Το πρόβλημα όμως παραμένει δύο μήνες μετά τις εκλογές.
Η κυβερνητική μηχανή όχι μόνο δεν δουλεύει, λόγω και της έλλειψης των γενικών και ειδικών γραμματέων, αλλά και δείχνει να έχει πρόβλημα συντονισμού, και ενδοεπικοινωνίας.
Ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομικών, αισθάνεται την μοναξιά της δύσκολης εξ αντικειμένου, θέσης του, και επιπλέον είναι υποχρεωμένος να ανέχεται και τις θεμιτές κατά τα άλλα, κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος.
Η ουσία όμως της δυσκολίας της αντιμετώπισης της πραγματικής οικονομικής κρίσης, δεν συγχωρεί τέτοιες πρακτικές. Τα οξυμμένα κοινωνικά προβλήματα όπως το ασφαλιστικό, το δημόσιο χρέος, η ανυπαρξία εσόδων τόσο του κράτους όσο και των εμπόρων, απαιτούν ψυχραιμία, συντονισμό και άμεση επέμβαση με μέτρα.
Όταν η παραδοσιακή εκφράστρια της συντηρητικής παράταξη “Απογευματινή” καλεί τον πρωθυπουργό να λάβει μέτρα, δίκαια που και αυτή θα τον στηρίξει, τότε το πρόβλημα είναι όντως σοβαρό. Η πενταετία που χάθηκε με τον κ. Καραμανλή, δυστυχώς συνεχίζεται για δύο μήνες ακόμα, και όποιος δεν το κατανοεί είναι άξιος της μοίρας του.
Άξιος όμως της μοίρας του, δεν μπορεί να είναι ο λαός που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ για να κυβερνήσει, και όχι για να αξιολογεί και να κυβερνά με ανοιχτές διαδικασίες που δεν έχουν αρχή και τέλος.
Και στο σημείο αυτό φαίνεται και η έλλειψη της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διάγει και τα διάγει το στάδιο της εσωστρέφειας και του προβληματισμού. Είναι θετικό ότι μισό εκατομμύριο πολίτες, συντηρητικοί έσπευσαν να ψηφίσουν τον νέο αρχηγό τους.
Μια διαδικασία που βγάζει την συντηρητική παράταξη της χώρας από το σπήλαιο του παριγοντισμού και τις κουΐντες της αδιαφάνειας. Είναι όμως και ως πρωτόγνωρο, άχρηστο αφού η όλη διαδικασία περιορίστηκε σε παρελθοντολογία και προσωπικές αιχμές, σε σημείο να μην γνωρίζει κανείς τι πρόκειται να συμβεί από σήμερα και πέρα, μετά τα όσα άκομψα και αντιδημοκρατικά έγιναν και ειπώθηκαν.
Οι καταγγελίες του κ. Ψωμιάδη, αν μείνουν αναπάντητες τότε ο νέος πρόεδρος της ΝΔ έχει έλλειμμα δημοκρατικής νομιμότητας. Και η τεράστια διαφορά του από την κ. Μπακογιάννη, δεν τον κατατάσσει σε μια κατηγορία σύγχρονων ηγετών, συντηρητικής προέλευσης.
Από την πλευρά των συσχετισμών η κ Μπακογιάννη έπεσε περισσότερο, θύμα της ταύτισης της με την διακυβέρνηση Καραμανλή, και λιγότερο του ιστορικού παρελθόντος του πατρός της.
Ο βασικός, όμως ηττημένος στις εκλογές, είναι ο κ. Καρατζαφέρης που τώρα πλέον από συγκάτοικος της πολυκατοικίας πρέπει, αν θέλει να επιβιώσει, να γίνει σύνοικος σε δυαράκι, αλλιώς η πολιτική του διαδρομή έχει κατάλυμα όπως και της “Πολιτικής Άνοιξης” πριν μερικά χρόνια.
Με δεδομένο ότι το πολιτικό σύστημα επηρρεάζει το οικονομικό, το μέλλον προβλέπεται δύσκολο. Οι ηγεσίες άμεσα οφείλουν να αναλάβουν τους ρόλους τους, διαφορετικά οι άκαιρες κινητοποιήσεις του ΚΚΕ, θα γίνουν επίκαιρες διαμαρτυρίες και οι διαδηλώσεις με τις κατσαρόλες, τύπου Αργεντινής θα γίνουν καθημερινό φαινόμενο.
Στάθης Τσομίδης
Δικηγόρος
