Οι αναπτυγμένες χώρες αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια προβλήματα με τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης των οικονομιών τους, το υψηλό δημόσιο χρέος, την υψηλή ανεργία και την υποχώρηση του κοινωνικού κράτους.
Από την άλλη πλευρά οι αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κίνα, έχουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, υψηλά συναλλαγματικά αποθέματα αλλά και ταυτόχρονα δραματικά χαμηλούς μισθούς, απαράδεκτες συνθήκες εργασίας και ανυπολόγιστες καταστροφές του περιβάλλοντος.
Η πραγματικότητα αυτή σε μεγάλο βαθμό είναι αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της απόλυτης κυριαρχίας των αγορών και κυρίως των αγορών χρήματος, έναντι των πολιτών και της πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Μέσα σε αυτό το ζοφερό διεθνές περιβάλλον η χώρα μας δέχτηκε το χτύπημα της διεθνής χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 που ξεκίνησε από της Η.Π.Α., ανοχύρωτη και ανέτοιμη.
Τα υψηλά επίπεδα ανάπτυξης της προηγούμενης δεκαετίας και τα ανάλογα υψηλά εισοδήματα, σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στους εισαγόμενους κοινοτικούς πόρους και στο φθηνό, λόγω ευρώ, υπέρογκο δανεισμό του Δημοσίου, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.
Όταν αυτά εξέλειπαν, τότε άρχισε η αποκάλυψη των βαθιών αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας και η κατάρρευση.
Τα προβλήματα της χώρας και της οικονομίας τον Οκτώβριο του 2009 ήταν ήδη εκτός ελέγχου. Εντάθηκαν από την αστάθεια στην Ευρωζώνη και την έλλειψη στρατηγικής από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την υπέρβαση της κρίσης.
Η Κυβέρνηση Εθνικής Συνεργασίας ήταν απόλυτη ανάγκη για τη χώρα ήδη από το καλοκαίρι. Η Κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου πρέπει να πετύχει οπωσδήποτε, πρέπει οπωσδήποτε να υλοποιηθεί η ιστορική απόφαση της 26ης Οκτωβρίου των ηγετών του EUROGROUP, γιατί η απόφαση αυτή αποτελεί:
– αναγνώριση των θυσιών του ελληνικού λαού και των προσπαθειών του Γιώργου Παπανδρέου, της Κυβέρνησης και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
– το ασφαλές ανάχωμα για να αποφύγουμε την χρεοκοπία,
– τη σταθερή αφετηρία για να αρχίσει η δύσκολη αλλά αναγκαία προσπάθεια για την ανάταξη της οικονομίας, την ανάσχεση της ανεργίας και τη σταδιακή ενίσχυση των εισοδημάτων.
Η προσπάθεια της νέας ανάπτυξης, θα πρέπει να στηριχθεί σε υγιείς οικονομικές βάσεις και σε ένα ριζικά διάφορο παραγωγικό μοντέλο. Αυτό απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας σε όλους μας, αίσθηση χρέους και εθνική συνεννόηση.
Αυτό το τρίπτυχο συγκρότησε την Κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας, και αποτελεί τη μεγάλη τομή σε λανθασμένες διχαστικές πρακτικές του πολιτικού συστήματος μέχρι τώρα.
Αυτό το τρίπτυχο πρέπει να μας οδηγήσει σε ανάλογες επιλογές και μετά τις εκλογές.
Πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι όσο είναι αναγκαίος ο αγώνας στο εσωτερικό της χώρας τόσο είναι αναγκαίος και ο αγώνας σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, γιατί η εσωτερική προσπάθεια θα είναι αποτελεσματική εάν συνοδεύεται και με αντίστοιχες δραστικές αλλαγές σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο.
