Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι «τα προβλήματα είναι υπαρκτά και ιδιαίτερα οξυμένα τα τελευταία χρόνια. Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που να εγείρουν ζήτημα επιβίωσης για μεγάλα τμήματα του αγροτικού κόσμου.
Γι’ αυτό και οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι και δεκτικοί απέναντι στους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους.
Να ακούμε τη φωνή τους, να καταλαβαίνουμε την αγωνία τους». Κατά τον πρώην πρωθυπουργό, στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας «ήρθαν να προστεθούν τα καίρια πλήγματα στην ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών αγροτικών προϊόντων, που επέφερε η εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Για να επαληθευτεί για μια ακόμη φορά, αλλά δυστυχώς στις πλάτες των παραγωγών, ότι οι δογματικές εμμονές και οι στενόμυαλες τεχνοκρατικές αντιλήψεις όταν αγνοούν την κοινή λογική οδηγούν πάντα σε λάθη».
Είναι ανησυχητικό, αλλά και εξόχως λυπηρό, η Κοινή Αγροτική Πολιτική, από ακρογωνιαίος λίθος της μεταπολεμικής κοινωνικής Ευρώπης, να αντιμετωπίζεται από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών ως παρίας και ενοχλητικό απομεινάρι μιας άλλης εποχής», προσέθεσε ο Κ. Καραμανλής. Παράλληλα έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για ευρύτερες προκλήσεις λέγοντας ότι «αναφέρομαι στην απίσχνανση της περιφέρειας. Τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού.
Την απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το αγροτικό επάγγελμα και την τάση φυγής από τον τόπο τους.
Τάση που δυστυχώς ενισχύεται και λειτουργεί ως αντικίνητρο για την παραμονή των ανθρώπων της υπαίθρου στη γη τους από την κατάργηση κρίσιμων δομών και υπηρεσιών στην περιφέρεια:
Σχολεία, Αστυνομικά Τμήματα, ταχυδρομικά γραφεία, τραπεζικά καταστήματα». «Η επαπειλούμενη ερήμωση της υπαίθρου συνιστά μείζονα εθνική απειλή.
Ειδικά σε προμαχώνες του Ελληνισμού, όπως η Θράκη. Να έχουμε πάντα στο νου μας ότι μια πολιτική αποτροπής απειλών είναι περισσότερο πειστική όταν οι αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις ενισχύονται από μια σφύζουσα από ζωή παραμεθόριο.
Η αποτελεσματική προάσπιση των συνόρων προϋποθέτει ακμαία και με υψηλό φρόνημα περιφέρεια», τόνισε. Συμπλήρωσε, δε ότι «τώρα λοιπόν και όχι αύριο, με αίσθημα εθνικής και κοινωνικής ευθύνης, σε πνεύμα συνεννόησης και με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση απαιτείται η εκπόνηση, χρηματοδότηση και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου και την βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας
Με βάση τον ίδιο, «βασικός πυλώνας ενός τέτοιου σχεδίου πρέπει να είναι οι σύγχρονοι συνεταιρισμοί που λειτουργούν ως επιχειρηματικές μονάδες, επενδύοντας στην έρευνα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια», σημείωσε και ανέφερε το μοντέλο της Ισπανίας:
Συνεταιρισμοί με εξαγωγικό προσανατολισμό, υιοθέτηση βιομηχανικών προτύπων παραγωγής , επαγγελματικές διοικήσεις, απευθείας συμβάσεις με κέντρα λιανικής πώλησης»
