Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα
Μέλος του International Hellenic Association (USA)
Αθήνα
Είναι απορίας άξιο και δημιουργεί ιερή αγανάκτηση αλλά και πλήρη απογοήτευση, η παθητική στάση της ελληνικής πολιτείας απέναντι στις επεκτατικές διεκδικήσεις των γειτόνων μας, με αιχμή του δόρατος την τουρκική προκλητικότητα για αναθεώρηση τη συνθήκης της Λωζάνης.
Αντί, μπροστά στα ανοιχτά εθνικά θέματα, που σχέση έχουν κυριολεκτικά με την επιβίωση του ελληνικού έθνους, τα κόμματα ασχολούνται με τις εμφυλιοπολεμικές,
διχαστικές διαμάχες για κομματικές καθαρά σκοπιμότητες, την στιγμή που χάνεται μπροστά από τα πόδια μας η πατρίδα μας. Δυστυχώς τα κόμματα περί άλλα τυρβάζουν. Κανένα ενδιαφέρον και πρόνοια για την απόλυτη ανασφάλεια που νιώθει ο ταλαίπωρος πολίτης. Τα προβλήματα της Ελλάδας είναι πρωταρχικά εθνικά και σε δεύτερη μοίρα κοινωνικά. Γιατί αν χαθεί η πατρίδα μας, τότε δεν έχει κανένα νόημα να ασχολούμαστε με τα οικονομικά προβλήματα και οποιαδήποτε άλλα.
Σε θέματα που έχουν σχέση με την εθνική Ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα, δεν χωρούν κομματικές διαμάχες.
Αλλά το ερώτημα είναι τι κάνει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Καλά τα κόμματα δεν νιώθουν το χρέος τους. Παραμένει παθητικός παρατηρητής ο ίδιος, ενώ κοντεύει να καταστραφεί η χώρα του!
Δεν έπρεπε επιτέλους να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία για να συγκαλέσει τους αρχηγούς όλων των κομμάτων και να τους βάλει μπροστά στις ιστορικές τους ευθύνες, τουλάχιστον για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, ώστε να αναθαρρήσει ο κόσμος και να αναπτερωθεί το καταρρακωμένο του φρόνημα, διαπιστώνοντας επιτέλους ότι υπάρχει μια ενιαία γραμμή στα εθνικά θέματα, που είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεων για την αντιμετώπιση των εξωτερικών κινδύνων, που μας απειλούν άμεσα;
Κανονικά θα έπρεπε η κυβέρνηση να δημιουργήσει μια μόνιμη διακομματική επιτροπή εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, όπου το κάθε κόμμα θα τεθεί προ των ευθυνών του και θα συνεδριάζει σε μόνιμη βάση.
Ωστόσο αν τα κόμματα δεν ενδιαφέρονται και δείχνουν μια εγκληματική αδιαφορία, πρέπει να κινηθούν οι πολίτες και απαιτήσουν από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του απέναντι στους Έλληνες πολίτες που αγωνιούν για την πατρίδα τους.
Πρώτιστο καθήκον του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι η συσπείρωση όλων των πολιτικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση του κινδύνου διαμελισμού ή ακρωτηριασμού της Ελλάδας. Τα περιθώρια ελιγμών μπροστά στον επαπειλούμενο κίνδυνο στενεύουν κάθε λεπτό και δευτελόπεπτο.
Οι καιροί ου μενετοί!
