Νίκος Ι. Νικολόπουλος
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
πρώην Υφυπουργός και πρώην Βουλευτής
Η χθεσινή «συνέντευξη» του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ανιψιά του, Σία Κοσιώνη, στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη πράξη οικογενειοκρατίας. Είναι το πιο ωμό σύμπτωμα της σύμφυσης εξουσίας και μέσων ενημέρωσης. Η ίδια η εικόνα μιλάει από μόνη της: ένας Πρωθυπουργός αποδυναμωμένος, απολογητικός, διαβάζει έτοιμες απαντήσεις σε προαποφασισμένες ερωτήσεις, ενώ στις οθόνες προβάλλονται τίτλοι πριν ακόμα εκφωνηθούν οι απαντήσεις.
Την ίδια στιγμή, τα ίδια μέσα που λοιδορούσαν πριν λίγες μέρες τον Ντόναλντ Τραμπ για συνέντευξη στη νύφη του, σιωπούν απέναντι στην ενδοοικογενειακή κανονικοποίηση της δημοσιογραφικής παραίτησης.
Η ουσία όμως είναι ακόμη πιο σοβαρή. Ο Πρωθυπουργός, ενώ κυβερνά έξι χρόνια, επιτίθεται στους προκατόχους του και στους πολιτικούς αντιπάλους του χωρίς να απαντά σε τίποτε απολύτως. Στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ επιμένει στη ρητορική της συλλογικής ενοχής. Στο εθνικό πεδίο δηλώνει πως «δεν πρέπει να μεγαλοποιούμε» τη γερμανική έγκριση εξοπλισμών στην Τουρκία. Στην υπόθεση των Τεμπών, παραπέμπει τον Καραμανλή για πλημμέλημα, την ώρα που 57 οικογένειες αναζητούν δικαίωση.
Η κυβέρνηση έχει μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε μηχανισμό συγκάλυψης, τα μέσα ενημέρωσης σε προπαγανδιστικά φερέφωνα, και την εθνική στρατηγική σε πεδίο χαμηλών προσδοκιών και βολικής αφωνίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε ότι ο μόνος αντίπαλος που φοβάται είναι ο εαυτός του.
Και η κοινωνία; Η κοινωνία βιώνει τον αποκλεισμό, την ακρίβεια, την υποβάθμιση των εισοδημάτων, την κατάρρευση των υπηρεσιών. Οι νέοι, οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι οικογένειες δεν βλέπουν καμία προοπτική μέσα σε αυτό το καθεστώς κυνισμού, ανευθυνότητας και εξουσιολαγνείας.
Η Ελλάδα δεν είναι οικογενειακή επιχείρηση. Δεν ανήκει ούτε στους Μητσοτάκηδες, ούτε στους κομματικούς μηχανισμούς που νομοθετούν κατά το δοκούν. Η χώρα μας χρειάζεται μια ηθική και θεσμική αναγέννηση. Χρειάζεται νέο πολιτικό φορέα, νέα πατριωτική κατεύθυνση, νέα πρόσωπα, νέα πολιτική φιλοσοφία.
Όσο το «Μαξίμου δεν ακούει», τόσο πιο δυνατά θα μιλά ο ελληνικός λαός.
