της ορχήστρας, τροφοδοτείται από την πολύ καψούρα που τον κατέχει. Δεν αφήνει να αγιάσει θηλυκό για θηλυκό. Τελευταία ο γόης μαέστρος νυχτερινού κέντρου Θεσ/νίκης είναι και πάλι τρελλά ερωτευμένος με την πιτσιρίκα τραγουδιάρα, κρατά σφιχτές σχέσεις, παρ΄ότι που έχει στην άκρη την επίσημη γκομενούλα του.
Η πιτσιρίκα του όμως βρίσκεται πολύ προβληματισμένη τελευταία με τις απαιτήσεις του μαέστρου, και προσπαθεί να τις δώσει συμβουλές μια φίλη της, για τον νταλκά που την βρήκε.
“Ξέρεις πως με ρίχνει;; Μου λέει ότι μόνο που κάνω πλάτες στο αφεντικό για σένα και τον κοιμίζω καλά, μ΄ αυτά που του λέω, ότι είσαι θεά, ότι είσαι τέλεια στην δουλειά σου, μου οφείλεις κάτι παραπάνω από τις αγκαλίτσες και τα φιλάκια. Θέλω να μου κάνεις πάσα στην φιλενάδα σου την ζουμερή.”
”Φυσικά απόρησα. Πως γίνεται να μου ζητεί κάτι τέτοιο αφού είμαστε ζευγάρι, έχει και την επίσημη ερωμένη του , τι θέλει και την άλλη;; Άσε που είναι κουτσομπόλα, μιλάει πολύ, θα βρει τον μπελά του”.
Και….Και….!!! Περίμενε να ακούσει την συνέχεια η κουτσομπόλα φιλενάδα.
“…Εκεί μείναμε για να τα πούμε τώρα σε λίγο στο διαμέρισμα μου. Επιμένει να του κάνω την πάσα αυτή…..”
Ο μαέστρος της συμφοράς είχε μπερδευτεί με την πιτσιρίκα. Εκεί που νόμιζε ότι του κάνει ότι θέλει, ξαφνικά η μικρή τραγουδίστρια του έκανε νερά, πολλά νερά, γι΄αυτό και κοίταζε και τρίτο θηλυκό. Βέβαια τον κατέχει και ο μόνιμος παράγοντας του “αχόρταγου”.
Δεν είναι τυχαίο που πρόσφατα αγόρασε πολυτελή κρεβατοκάμαρα για την μικρούλα , ώστε να του κάνει καλύτερα τα γούστα του.
Ε΄…, ρε, ωραίες εποχές που ζουν κάτι μαέστροι.
Άϊντε να αλλάξουμε και εμείς επάγγελμα.
Όσο για την ζουμερή κότα η πολιορκία συνεχίζεται, και είναι πολύ κοντά στο να γεννηθεί και το αυγό.
Απορώ γιατί τραβά τέτοια ταλαιπωρία ο μαέστρος, πότε με την μία, πότε με την άλλη, εξαντλεί έτσι και τα αποθέματα του, αντί να βρει την χρυσή τομή, και να βρίσκονται οι τρεις κοτούλες σε ένα κοτέτσι με τον κόκορα τους, όπως παίζουν στην ορχήστρα αρμονικά, ρυθμικά όλα τα όργανα συγχρόνως.
Σίγουρα ο μαέστρος θα μου απαντούσε
“…Βάνη, βιάζεσαι πολύ, θα έλθει και αυτή η ώρα, θα δεις…”
