Του Μιχάλη Ιγνατίου
Ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Τζον Κέρι πήγε στην Κύπρο, «ξεπέταξε» τους συνομιλητές του δίνοντας 25 με 35 λεπτά στον καθένα, παρακάθισε σε ένα ωραίο δείπνο που ετοίμασε με τα… χεράκια της η κ. Λίζα (Μπάτενχαϊμ), είδε, και απήλθε για την Αθήνα, έχοντας προσθέσει στη …συλλογή του ακόμα μία επίσκεψη σε ξένη χώρα.
Μέχρι το τέλος της θητείας του, ο «ιπτάμενος» και τζέντλεμαν κ. Κέρι θα έχει σπάσει το ρεκόρ ταξιδίων των προηγούμενων υπουργών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Δεν λέω… Γέμισε με αισιοδοξία τις μηχανές των υποστηρικτών της «όποιας λύσης» στην Κύπρο, εκνεύρισε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας όταν κατάλαβε την παγίδα που του έστησε ο ατλαντιστής Άιντα, ο οποίος δεν λέει την αλήθεια στους ξένους συνομιλητές του, μας υποσχέθηκε και οικονομική βοήθεια για τα έξοδα της λύσης, αν και όταν πάει να το πει στους Ρεπουμπλικάνους του Κογκρέσου σίγουρα θα του αρνηθούν.
Βεβαίως, όταν μιλάμε για λεφτά, εννοούμε peanuts, που λένε και οι Αμερικάνοι, διότι όταν χρειάζεσαι δισεκατομμύρια για την καταστροφή που προκάλεσε η τουρκική εισβολή και η κατοχή, τα 100-200 αμερικανικά εκατομμύρια -αν είναι και τόσα- θα εξαφανιστούν για τις ανάγκες των πρώτων ημερών του νέου κράτους.
Ήταν αναμενόμενο ότι δεν θα προέκυπτε καμία εντυπωσιακή εξέλιξη από την επίσκεψη του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στη Λευκωσία, αλλά και την Αθήνα
. Ο Τζον Κέρι, δυστυχώς και με την ενθάρρυνση του Έλληνα πρέσβη στην Ουάσιγκτον προς τα κατώτερα στελέχη του Γραφείου Νοτίου Ευρώπης, επιχείρησε σιωπηλά να κερδίσει μία δέσμευση για γρήγορη διευθέτηση του Κυπριακού και του Σκοπιανού, αλλά όπως αποδείχθηκε οι απέναντι πλευρές, στην Άγκυρα και τα Σκόπια, παραμένουν σταθερά σε θέσεις ταπεινωτικές για την Κύπρο και την Ελλάδα.
Ποιος δεν γνωρίζει ότι τα κλειδιά γι’ αυτά τα δύο προβλήματα δεν βρίσκονται στην Αθήνα ή τη Λευκωσία;
Οι πάντες γνωρίζουν, εκτός των Αμερικανών, οι οποίοι με τη γνωστή αλλά δοκιμασμένη μέθοδο, να ζητούν δηλαδή υποχωρήσεις από τα θύματα, επιτυγχάνουν σε ό,τι αφορά τα ελληνικά θέματα κέρδη για τους αντιπάλους.
Στην Κύπρο φτάσαμε στο σημείο να αποδεχθούν οι ηγέτες μας κατάργηση και των στοιχειωδών δημοκρατικών διαδικασιών, ενώ στα Σκόπια οι Αμερικανοί αφήνουν ανενόχλητο έναν αρρωστημένο φανατικό εθνικιστή να μολύνει τις σχέσεις μεταξύ των δύο λαών. Έναν εθνικιστή, τον ελληνικής καταγωγής Γκρούεφσκι, που αρχικά τον στήριξαν. Ήταν ένα από τα πολλά λάθη της Αμερικής…
Ο φανατισμός των Σκοπιανών είναι χειρότερος και από αυτόν των Γκρίζων Λύκων στην Τουρκία, οι οποίοι θεωρούνται οι πλέον εθνικιστές στην Ευρώπη. Στις τάξεις τους περιλαμβάνονται και δολοφόνοι, όπως ο φονιάς που σκότωσε εν ψυχρώ τον Σολωμό Σολωμού, στη Δερύνεια.
Δεν γνωρίζω ποιος ήταν ο σκοπός της επίσκεψης του κ. Κέρι στην κυπριακή πρωτεύουσα, αλλά πρέπει να έφυγε απογοητευμένος. Περίμενε μία εντυπωσιακή εξέλιξη και έφυγε με ένα κοινό δείπνο με τον Νίκο και τον Μουσταφά, ακούγοντας από τον τελευταίο και το «ευχαριστώ» για το γεγονός ότι δεν τον αντιμετωπίζει όπως οι Ρώσοι και ο Σεργκέι Λαβρόφ. Οι οποίοι βεβαίως τον αντιμετωπίζουν, όπως πρέπει: ως έναν κατοχικό ηγέτη ενός παράνομου «κρατιδίου», που δεν αναγνωρίζεται από κανένα.
Η παρούσα αμερικανική κυβέρνηση αποδεικνύεται λίγη στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, και αυτό οφείλεται περισσότερο στον Πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος είναι πολύ ανεκτικός, αλλά και αναβλητικός. Ο τρόπος αντιμετώπισης της συμπεριφοράς του Ταγίπ Ερντογάν ήταν πολύ αφελής. Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστήριξε τη λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» στηρίζοντας ισλαμοφασιστικά καθεστώτα στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, μόνο και μόνο επειδή του το ζήτησε ο Πρόεδρος της Τουρκίας.
Και όταν τα χρειάστηκε πια επέβαλε ένα δικτατορικό αλλά φιλοαμερικανικό καθεστώς στο Κάιρο, κόβοντας ταυτόχρονα κάθε σχέση με τον Ερντογάν, αλλά τη Λιβύη την έχασε – και σύντομα θα είναι η νέα πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους. Μέχρι πριν από δύο μήνες κράτησε ο θυμός του κ. Ομπάμα, όταν ο Τούρκος Πρόεδρος άρχισε να του δημιουργεί προβλήματα και να τον εκβιάζει. Ναι, μιλάμε για τον εκβιασμό του ηγέτη της πρώτης υπερδύναμης, ο οποίος και υπέκυψε…
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, ο οποίος είναι κατά τη γνώμη μου ο πλέον αδίστακτος ηγέτης στον κόσμο, υλοποιεί σχέδιο εμπλοκής της Αμερικής στον εμφύλιο της Συρίας, με τρόπο που θα ταπεινώσει τον κ. Ομπάμα. Η υπόθεση της κατάρριψης του ρωσικού αεροπλάνου «μπάζει» από παντού.
Ούτε η Ελλάδα ούτε η Κύπρος μπορούν να περιμένουν οτιδήποτε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και τον υπουργό του των Εξωτερικών. Δυστυχώς, αντί να ξεριζώσουν τη ρίζα του κακού, την ποτίζουν με ροδόσταγμα… Και η λύση για την οποία πιέζουν τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας ΜΟΝΟ την Τουρκία ωφελεί και εξυπηρετεί.
Είναι αφέλεια να πιστεύουν οι Αμερικανοί ότι με τον Ερντογάν στο προσκήνιο μπορεί να σταθεί λύση στην Κύπρο. Με βάση την «επιτυχία» της λεγόμενης «Αραβικής Άνοιξης» να περιμένουμε τα χειρότερα και στην Κύπρο…
Μόνοι μας, εμείς με τους Τουρκοκύπριους, «θα τα βρίσκαμε». Το πιστεύω ειλικρινά.
philenews,mignatiou
