Η ενδελεχής και σε βάθος έρευνα των εγκληματικών πράξεων και παραλείψεων με απόληξη τη φοβερή τραγωδία των
Τεμπών και η αποκάλυψη της αλήθειας, ώστε να απονεμηθεί δικαιοσύνη ως ελάχιστη οφειλή στους οικείους των θυμάτων που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τον αδυσώπητο, αποκρουστικό και άδικο θάνατο νέων ανθρώπων, αποτελεί καμπή και ταυτόχρονα δοκιμασία για την πάντα ευπαθή Δικαιοσύνη στο πλαίσιο του κράτους δικαίου που είναι η βάση της Δημοκρατίας.
Η Δικαιοσύνη στις μέρες μας υφίσταται έντονη κριτική από το σύνολο της κοινωνίας, κυρίως από τους νέους, οι οποίοι έχουν αξεπέραστο και αλάνθαστο ένστικτο δικαιοσύνης, όπως έχει διδάξει ο Ε. Παπανούτσος και βεβαίως δοκιμάζεται από σφόδρα άστοχες αποφάσεις και διατεταγμένη συμπεριφορά κάποιων υψηλά ιστάμενων παραγόντων της.
Για τους δικαστικούς λειτουργούς που «χειρίζονται» αμέσως (ανακριτές και εισαγγελείς) ή εμμέσως ως εποπτεύοντες την υπόθεση της ανείπωτης και αδιανόητης για την εποχή μας συμφοράς, υπάρχει ένα πρότυπο και υπόδειγμα γενναίου, αδέκαστου και ανυποχώρητου σε παρεμβάσεις δικαστικού λειτουργού, ο οποίος έγραψε ιστορία στην υπόθεση Γ. Λαμπράκη σε εποχή δύσκολη τη δεκαετία του 1960, που τα ’σκιαζε η φοβέρα τού τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κων. Κόλλια, με τη γνωστή πορεία του στη συνέχεια ως πρωθυπουργού της χούντας.
Στάθηκε όρθιος ο ανακριτής Χ. Σαρτζετάκης, δεν ενέδωσε σε αφόρητες και συνεχείς πιέσεις άνωθεν και προφυλάκισε ανώτατους αξιωματικούς της αστυνομίας ως ηθικούς αυτουργούς ή συνεργούς και φυσικά τους φυσικούς αυτουργούς.
Τότε δεν υπήρχε τηλεόραση και διαδίκτυο. Η κάλυψη της υπόθεσης (προφυλακίσεις κ.λπ.) ήταν πρωτοσέλιδη στον ημερήσιο Τύπο. Η αναζήτηση των σελίδων των εντύπων της εποχής εκείνης είναι διδακτική όχι μόνο για τους δικαστικούς λειτουργούς αλλά για όλους όσοι διψούν για την αληθινή έρευνα, την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.
Ο ίδιος (Χ. Σαρτζετάκης) έγραψε μετά από χρόνια («ΤΟ ΒΗΜΑ», 26/7/1998): «Για να απονεμηθεί Δικαιοσύνη στο δημοκρατικό και δικαιοκρατικό πολίτευμά μας… πρέπει ο Δικαστής να μην είναι ενδοτικός σε πιέσεις της όποιας εξουσίας, να μην είναι ψοφοδεής ή επιρρεπής σε υποταγή και κυρίως να είναι επιστημονικώς και υπηρεσιακώς επαρκής, προκειμένου να μην έχει ανάγκη ευμένειας των όποιων προϊσταμένων του».
Είναι πάνδημο το αίτημα της κοινωνίας για έρευνα με πάθος και σε βάθος και απονομή δικαιοσύνης έναντι πάντων για την υπόθεση των Τεμπών και συνακόλουθα για δικαστικούς λειτουργούς σύμφωνα με τα ανωτέρω.
*Δικηγόρος, τ. γεν. γραμματέας ΔΣΘ
