Οι συνθήκες του δυστυχήματος είναι τραγικές. Ο άντρας ήταν ο οδηγός ενός Honda Civic, που σταμάτησε σε πάρκινγκ στο πλάι της εθνικής οδού για να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο, ενώ μέσα παρέμειναν η 33χρονη γυναίκα και το ηλικίας τριών ετών παιδί.
Ελάχιστα λεπτά αργότερα, μια πόρσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, όπως αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες, έπεσε πάνω τους, προκαλώντας το θάνατό τους. Νεκροί είναι και οι δύο επιβαίνοντες στο αυτοκίνητο.
Από την σφοδρότητα της σύγκρουσης, τα δύο οχήματα πήραν φωτιά.
Το πολύνεκρο τροχαίο δυστύχημα έγινε λίγο πριν τις 4 το απόγευμα στο 83ο χλμ της εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας, κοντά στο Ύπατο Θηβών.
Ένας από τους επιβαίνοντες στην πόρσε πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητο και σκοτώθηκε, ενώ ο άλλος, απανθρακώθηκε μέσα στο αυτοκίνητο και ακόμα δεν έχει αναγνωριστεί αν είναι άνδρας ή γυναίκα.
Τα οχήματα εξαϋλώθηκαν οδόστρωμα, φρενάρισμα πανικού με ταυτόχρονο ελιγμό, πιθανώς μικρή και ανεπαρκής εμπειρία από έναν νεαρό οδηγό, σούπερ σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων με «απόλυτες» αντιδράσεις και μικρά περιθώρια σφάλματος όπως η Πόρσε 911 (997), οπωσδήποτε αυξημένη ταχύτητα -όλα τα προηγούμενα αποτελούν ίσως επιμέρους συντελεστές, ο συνδυασμός των οποίων επέφερε το μοιραίο. Παρόλ’ αυτά, η εκδοχή μιας βλάβης λόγω πλημμελούς συντήρησης ή ακόμη και αστοχίας υλικού, στο σύστημα διεύθυνσης ή σε κάποιο από τα υπόλοιπα ζωτικά μηχανικά μέρη του οχήματος, δεν μπορεί να αποκλειστεί. Οι ειδικοί που έχουν κληθεί να κάνουν την πραγματογνωμοσύνη έχουν πολύ δύσκολο έργο, δεδομένης της έκτασης της καταστροφής που υπέστη Porsche καθώς και της πυρκαγιάς που ακολούθησε την πρόσκρουσή της στο Honda Civic των ανύποπτων θυμάτων του θλιβερού περιστατικού.
Όπως παρατήρησαν διάφοροι «ειδικοί» μιλώντας σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, αυτό που με βεβαιότητα μπορεί να εξαχθεί αμέσως ως συμπέρασμα, είναι ότι η Πόρσε βρίσκεται εκτός ελέγχου και καρφώνεται με ταχύτητα, πιθανώς άνω των 150 χλμ./ώρα, στο σταθμευμένο Honda. Όμως, είναι σαφές ότι ο οδηγός της Πόρσε «το είχε χάσει», όπως λέγεται στην μηχανοκίνητη αργκό, από πολύ πριν. Γι’ αυτό και στο διάβα του το όχημα «κούρεψε» την πινακίδα σηματοδότησης του πάρκινγκ, είχε επαφή με το πλευρικό τσιμεντένιο στηθαίο κ.λπ. Στην εικόνα το αυτοκίνητο φαίνεται να βγάζει λευκό καπνό, καθώς
σέρνεται χωρίς κατευθυντικότητα, με τους τροχούς τους μπλοκαρισμένους λόγω του βίαιου φρεναρίσματος. Το πιθανότερο είναι ότι ο οδηγός της Πόρσε δεν είχε καμία συνειδητή πρόθεση να περάσει στην βοηθητική λωρίδα, εκεί όπου βρίσκεται το κτίσμα των αποχωρητηρίων. Μάλλον αναγκάστηκε να βρεθεί εκεί, ίσως επειδή το αυτοκίνητο έφυγε ακυβέρνητο μετά από «τιμονιές» δεξιά-αριστερά που έκανε ο οδηγός υπό το κράτος πανικού όντας ακόμη επάνω στο οδόστρωμα της εθνικής οδού. Με τον τρόπο αυτό διατάραξε ακόμη περισσότερο την (ήδη χαμένη) ευστάθεια του οχήματός του. Μια άλλη εκδοχή, λιγότερο πιθανή, είναι ότι η Πόρσε βρέθηκε στη λωρίδα του χώρου στάσης επειδή ο οδηγός της αντιλήφθηκε ότι «δεν του έφτανε» το πλάτος της εθνικής οδού λόγω αδέξιων ή εσφαλμένων χειρισμών και έκανε μια τελευταία, απεγνωσμένη προσπάθεια να
αποφύγει το δυστύχημα εκμεταλλευόμενος την παράπλευρη λωρίδα. Δεν τα κατάφερε, όμως, «να το σώσει», κυρίως λόγω της μεγάλης ταχύτητας που είχε αναπτύξει το αυτοκίνητο Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε η αποκάλυψη ότι τα ελαστικά της Πόρσε έφεραν τη χρονική σήμανση «4806». Αυτό σημαίνει ότι είχαν παραχθεί την 48η εβδομάδα του 2006 και επομένως, ακόμη και εάν δεν το πέλμα τους δεν ήταν φθαρμένο από τη χρήση για περίπου μία δεκαετία, σίγουρα η γόμα τους, ή αλλιώς το μείγμα των υλικών από το οποίο είναι κατασκευασμένα, είχε προ πολλού «ξεραθεί». Κάποιοι, μάλιστα, παρατηρώντας τα υπόλοιπα στοιχεία από τη σχετική φωτογραφία η οποία απεικονίζει το πλαϊνό ενός ελαστικού, διατύπωσαν την εκτίμηση ότι στην Πόρσε είχαν εφαρμοστεί τα λεγόμενα «χιονολάστιχα». Ο συγκεκριμένος τύπος -ελάχιστα δημοφιλής στην Ελλάδα- χρησιμοποιείται κυρίως σε περιοχές όπου επικρατούν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες για μεγάλο διάστημα, υπάρχουν συχνές χιονοπτώσεις κλπ όπως στη Βόρεια Ευρώπη. Λόγω των χαρακτηριστικών τους, τα χιονολάστιχα εξασφαλίζουν αυξημένη πρόσφυση σε ολισθηρό οδόστρωμα, σε τέτοιο βαθμό ώστε, κατά το πλείστον, να μην χρειάζονται αντιολισθητικές αλυσίδες. Όμως, είναι ακατάλληλα για κίνηση σε πολύ υψηλές ταχύτητες.
