Τις δύο εβδομάδες που πέρασαν τα περισσότερα νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης, ανεξαρτήτου σχήματος, δεν είχαν τον ανάλογο κόσμο, εντός από το Σάββατο.
Και πως να έχουν άλλωστε κόσμο, όταν οι φιάλες είναι ακριβές, το σέρβις ανύπαρκτο, σε κάποια μάλιστα υπάρχουν και ποτά μπόμπες.
Άλλοι καλλιτέχνες να έχουν καβαλήσει το καλάμι και να αισθάνονται μικροί θεοί, ενώ τα προγράμματα και το ρεπερτόριο τους είναι σχεδόν ίδια σε όλα τα μαγαζιά, είτε είσαι στο ένα, είτε στο άλλο το ίδιο είναι, χάθηκε η ποιότητα.
Περνώντας αυτές τις δύο εβδομάδες σχεδόν από όλα τα νυχτερινά κέντρα πλην ελαχίστων, διαπίστωσα για άλλη μια φορά ότι όλοι ερμηνεύουν τα ίδια τραγούδια.
Ευτυχώς που κάποιοι καλλιτέχνες τραγουδούν κοινωνικά και πατριωτικά κομμάτια.
Το μνημόνιο 2 που έχει υπογραφεί από τους πολιτικούς, αναφέρεται και στα κέντρα διασκέδασης ότι, όσοι επιχειρηματίες δεν θα πληρώνουν τις υποχρεώσεις, θα τους κατάσχονται τα μαγαζιά.
Η καινούρια ανώνυμη εταιρεία που θα διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, θα κατάσχει και θα τα βγάζει στο σφυρί για ένα κομμάτι ψωμί, περιουσίες τις οποίες θα αγοράζουν οι ξένοι και οι πλούσιοι Έλληνες του εξωτερικού.
Στον τόμεα της διασκέδασης θα γυρίσουμε πίσω στα χρόνια της κατοχής του ΄41, τότε που υπήρχαν τα κουτουκάκια των 50 θέσεων, ενώ το μεροκάματο του καλλιτέχνη θα είναι για ένα πιάτο φαγητό.
Αυτό κατάφεραν οι πολιτικοί, να ξεπουλήσουν ακόμα και την διασκέδαση, την κουλτούρα μας.
