Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης
Σάρωσε τον χώρο της κεντροαριστεράς ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κι ας μη δηλώνει ιδεολογική συνάφεια με τον χώρο αυτόν ή με τους εκπροσώπους του λεγόμενου «μεταρρυθμιστικού κέντρου». Το Μεγάλο Ποτάμι της ΝΔ τους αγκαλιάζει όλους. Επειδή όμως πολιτική δεν είναι μόνον η οικονομία, η χώρα μένει κουτσή.
Η ορολογία που χρησιμοποιεί, η έμφαση σε συγκεκριμένα ζητήματα και η αποσιώπηση άλλων θεμάτων από τον δημόσιο λόγο του, όσο καλά δομημένος, μετριοπαθής και προσεγμένος κι αν είναι, παραπέμπει σε αρχηγό μονοθεματικής παράταξης που προβάλλει απλώς έναν συγκεκριμένο τρόπο διαχείρισης της οικονομίας· όχι σε κόμμα εξουσίας, το οποίο υποτίθεται ότι απαντάει και σε άλλου είδους ιεραρχήσεις προτεραιοτήτων και αναγκών του κοινωνικού συνόλου.
Πότε θα μιλήσει η ΝΔ για την απόπειρα κατάργησης της προσευχής στα σχολεία; Ποια η άποψή της για την θεμελιώδη αλλαγή ύφους στο μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία, για πρώτη φορά από την εποχή του Καποδίστρια! Πώς σχολιάζει την υποβάθμιση των αρχαίων ελληνικών και την οργή φιλολόγων και διεθνών ακαδημαϊκών κλασικών σπουδών; Έχει αντιληφθεί ότι η γενοκτονία των Ποντίων τέθηκε εκτός σχολικής ύλης; Ποια η γνώμη του γενικότερα για το επίπεδο των εγχειριδίων που εισήλθαν στη δημόσια παιδεία από την εποχή Σημίτη; Το βιβλίο Ιστορίας Στ’ Δημοτικού αποσύρθηκε μεν, αλλά τα υπόλοιπα παραμένουν. Ιδού ορισμένα δείγματα: αντικαθίστανται μύθοι του Αισώπου από «οδηγίες συναρμολόγησης καφετιέρας» στο Δημοτικό, προβάλλεται κείμενο υπέρ της παιδεραστίας στην Α Γυμνασίου προβλέψεις αστρολόγων στην Β Γυμνασίου, κατηγορητήριο κατά της Ελλάδας για καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων στην Γ Γυμνασίου. Ποια η θέση του για την επικείμενη αλλαγή του Συντάγματος και τις προτάσεις αφαίρεσης του προοιμίου, αλλά και ριζικής αλλαγής των σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας και του διωγμού που προοιωνίζεται σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού παιδείας. Θα τοποθετηθεί για την τεκνοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών;
Γιατί αποφεύγει αναφορές στα εθνικά θέματα και στην εξωτερική πολιτική; Πότε θα θέσει τα καίρια ζητήματα τάξης και ασφάλειας της χώρας; Ποιος θα αναδείξει τις αντιρρήσεις, για παράδειγμα, στην ανέγερση μεγάλου τζαμιού από το Ελλαδικό κράτος; Οι μουσουλμάνοι είναι χωρισμένοι στα τρία: Σιίτες, Σουνίτες και Αλεβίτες. Ποιο κομμάτι ή ποια χώρα (πχ Σ. Αραβία ή Τουρκία) θα αποκτήσει επιρροή εκεί; Ποιος θα επισημάνει το παράδοξο άνθρωποι που δηλώνουν φιλελεύθεροι από τη μία ή θιασώτες του άθρησκου κράτους από την άλλη να βάζουν το δημόσιο να χτίζει θρησκευτικούς χώρους; Μόνοι τους δεν έχτισαν οι Έλληνες ομογενείς Ορθόδοξους ναούς; Τι πιο φιλελεύθερο από την θέση: «συλλέξτε χρήματα και χτίστε μικρά τζαμιά μόνοι σας, για τα μέτρα σας, με στοιχειώδη έλεγχο ότι δεν ενθαρρύνονται ακραία στοιχεία». Αυτή τη θέση εφαρμόζουν πολυπολιτισμικά κράτη με μακρά παράδοση ανοχής, όπως η Μ. Βρετανία.
Δεν αρκεί απλώς να νοικοκυρευτεί η οικονομία. Το συλλογικό υποκείμενο που ονομάζεται ελληνισμός έχει αναδείξει μία ιδιοπροσωπεία με αξίες, παραδόσεις, σύμβολα, ήθη και έθιμα, τρόπο βίου και ιεραρχήσεις προτεραιοτήτων, και δεν είναι διατεθειμένο να παρακολουθεί όλα αυτά είτε να τίθενται στο περιθώριο, να ευτελίζονται και να αντικαθίστανται από παράγωγα του μηδενισμού, είτε να αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης από εγκληματικά στοιχεία. Όσο η στόχευση του Κ. Μητσοτάκη είναι μυωπική σ’ αυτόν τον άξονα, τόσο θα δυσκολεύεται να συσπειρώνει τον παραδοσιακό χώρο από τον οποίον αντλεί στήριξη η παράταξή του.
