Τι λέει οικονομολόγος της Βank of America
* “Το σενάριο της χρεοκοπίας των ΗΠΑ” είναι ο τίτλος του βασικού πρωτοσέλιδου θέματος στο μεγαλύτερο αμερικανικό οικονομικό portal, το Μarketwatch.
Αν η υπόθεση της στάσης πληρωμών της Ελλάδας παγώνει το αίμα στις φλέβες των επενδυτών και προκαλεί ρίγη στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, τότε τι μπορεί να προκαλέσει η σκέψη και μόνο της στάσης πληρωμών στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου;
Την ώρα βέβαια που το θέμα αυτό ήταν το βασικό του site, ο Dow Jones έγραφε κέρδη 0,7%, ένδειξη ότι οι αγορές δεν βλέπουν τέτοιο κίνδυνο.
Η εικόνα που παρουσιάζει ο αρθρογράφος για την αμερικανική οικονομία είναι σαφής και χωρίς περιθώρια παρερμηνειών:
Τα αποθεματικά των τραπεζών μειώνονται επικίνδυνα και οι τιμές των εμπορευμάτων σημειώνουν διαδοχικά ρεκόρ, όπερ σημαίνει ότι το διαθέσιμο εισόδημα μειώνεται και οι τράπεζες αιμορραγούν. Η κατάσταση αυτή δεν είναι καινοφανής για τις ΗΠΑ, καθώς και το 1937 τα δεδομένα ήταν τα ίδια.
Αυτό είναι το πλέον ανησυχητικό για τον Ethan Harris, οικονομολόγο της Bank of America, της τράπεζας που επι χρόνια βγάζει τεράστια κέρδη από τα Παράγωγα.
Ο οικονομολόγος, σύμφωνα με άρθρο, φοβάται ότι η άσκηση πιο σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε ύφεση και προσωρινή στάση πληρωμών από τις ΗΠΑ. Η άποψη αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την επικρατούσα θεωρία της Wall Street, την οποία συνήθως εκφράζουν οι Ρεπουμπλικάνοι, ζητώντας δραστικές περικοπές κοινωνικών δαπανών, ώστε να περιοριστεί το δημόσιο χρέος που ανέρχεται στα 14,3 τρισ. δολάρια.
Σύμφωνα με το σενάριο του Ethan Harris για προσωρινή στάση πληρωμών, θα υπάρξει πρόβλημα στην αναχρηματοδότηση περίπου 4 τρισ. δολαρίων αμερικανικών ομολόγων, γεγονός που θα προκαλέσει αναταραχήστις αγορές, θα παγιδεύσει τεράστια ρευσότητα και θα οδηγήσει τα επιτόκια στεγαστικών δανείων στα ύψη.
Ο Harris αννησυχεί περισσότερο για τους παραλληλισμούς της τρέχουσας κρίσης με αυτής του 1930, άποψη που έχει διατυπώσει και ο νομπελίστας Πωλ Κρούγκμαν. Τότε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα αύξησε τα εποπτικά κεφάλαια των τραπεζών και η κυβέρνηση εξαντλημένη από τις προσπάθειες μείωσης του χρέους αύξησε τους φόρους, επιβραδύνοντας τις καταναλωτικές δαπάνες.
Εκείνη την εποχή ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, κ. Χούβερ, δήλωνε “Να εκκαθαρίσουμε την πλεονάζουσα εργασία, να εκκαθαρίσουμε τις μετοχές, τα ομόλογα και την αγορά ακινήτων, να καθαρίσουμε τη σαπίλα από το σύστημα”.
Αυτό ακριβώς το “ξεκαθάρισμα” άνοιξε το δρόμο για τη μεγάλη ύφεση του 1930.
Το πάθημα
Ο Μπερνάνκε δείχνει να ξέρει από πρώτο χέρι, λόγ του διδακτορικού του, ότι η αύξηση του ορίου των αποθεματικών των τραπεζών -όπως συμβαίνει με τη Βασιλεία ΙΙΙ- είναι απόλυτα πληθωριστικό μέτρο καθώς οδηγεί σε αύξηση του τραπεζικού δανεισμού.
Και ο Ομπάμα, σύμφωνα με τον Harris, κατάλαβε ότι η αρνητική ρητορική μπορεί να επιφέρει ανεπανόρθωτα πλήγματα στο επιχειρηματικό κλίμα και την αγορά εργασίας. Ο Harris ανησυχεί γιατί το ενδιαφέρον έχει μετατοπισθεί από τη διατήρηση της οικονομίας σε αναπτυξιακή τροχιά στην απόσυρση των μέτρων στήριξης.
Ο Harris προτείνει να γίνουν λελογισμένες περικοπές δαπανών σε αυτή τη φάση και να υπάρξει δέσμευση για αντιμετώπιση του χρέους με΄τα τις προεδρικές εκλογές του 2012./sofokleousin
