Με το θερμόμετρο να δείχνει πάνω από 31ο ºC, ξεκίνησα αργά το βράδυ να βολτάρω στην λεωφόρο των μπουζουκιών, στην περιοχή αεροδρομίου Μακεδονία της Θεσσαλονίκης.
Μια και έλειψα από την πρεμιέρα του Σάκη Ρουβά, η πρώτη μου στάση ήταν στο κέντρο “Politia Clubbing“. Με έτρωγε διακαώς η περιέργεια να δω τί, πόσο κοινό ελκύει ο 40-ρης Σάκης Ρουβάς. Μπαίνοντας στην είσοδο είδα ένα κατάμεστο κέντρο για ημέρα Παρασκευή. Αναφώνησα από έκπληξη “..Ώπα.., τι γίνεται εδώ..;;”.
Παρατηρώντας όμως σιγά – σιγά το χώρο, διαπίστωσα ένα νηπιαγωγείο να ξενυχτά, με τα μωρά του δημοτικού στην πίστα, και με τις γιαγιάδες, μαμάδες, μπαμπάδες να παραγγέλνουν από την πλούσια κάβα πορτοκαλάδες, λεμονάδες και δεν συμμαζεύεται.
“Τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά”, σκέφτηκα.
Έτσι θυμήθηκα και το τσούρμο από τα κοριτσόπουλα που είδα στο τέρμα των λεωφορείων, περιοχή “ΙΚΕΑ” να περιμένουν το τελευταίο λεωφορείο προς αεροδρόμιο. Προφανώς για να δουν και να απολαύσουν τον Σάκη Ρουβά, όπου από λουλούδι ούτε κοτσάνι δεν έπεσε από τις Ρουβίτσες.
Ο δε σαραντάρης καλλιτέχνης χοροπηδούσε τρελά όπως άλλωστε το συνηθίζει, έσκιζε το πουκάμισο του να δείξει στα κοριτσόπουλα τους κοιλιακούς του, με τους χαζομπαμπάδες, της χαζομαμάδες, χαζογιαγιάδες να τρελαίνονται. ΕΛΕΟΣ !!, τι άλλο θα δουν τα μάτια μου !!!
Γέρασα στα μπουζούκια για να δω τον παιδικό σταθμό στο τσακίρ κέφι, ενώ έξω από το καμαρίνι του “μεγάλου τροβαδούρου” να περιμένουν για ένα έτοιμο υπογεγραμμένο αυτόγραφο, με την μαμά, τον μπαμπά και την γιαγιάκα να καμαρώνουν.
Το Σάββατο βράδυ παίχθηκε το ίδιο σκηνικό.
Αφού είδα τους κοιλιακούς του Ρουβά, χάϊδεψα την δική μου κοιλίτσα για να διαπιστώσω αν είναι ακόμα στην θέση της, και έφυγα 
σφήνα για το νυχτερινό κέντρο “Μαμούνια Live” να ακούσω την Χρύσπα και τον Γιώργο Γιασεμή.
Στην πίστα επάνω ήταν κρυμμένη από το βουνό των λουλουδιών η Χρύσπα, κάπου 3.500 δίσκους που της πρόσφερε γνωστός επιχειρηματίας δημοσιών έργων ο οποίος τον τελευταίο καιρό κάνει μεγάλο χαλασμό στα κέντρα της πόλης, αλλά και των γύρω περιοχών.
Όπως έμαθα ο εν λόγω επιχειρηματίας είναι κάργα καψούρης με την Χρύσπα, η οποία βέβαια μένει ακλόνητη, μαθημένη άλλωστε από τέτοιες καταστάσεις, καθώς πάντα είχε μεγάλες επιτυχίες στους άνδρες, από τότε που την γνωρίζω.
Με το χαμόγελό ως το αυτί έφυγα προς το club “Hotel” να δω τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Αυτήν την φορά είχε λιγότερο κόσμο από την προηγούμενη μου επίσκεψη, κάτι που περίμενα. Και αυτό γιατί με τον Σάκη Ρουβά απέναντι να πουλά το ίδιο προϊόν, δηλαδή το μοντέρνο ρεπερτόριο ήταν φυσικό επακόλουθο να διασπαστεί η κίνηση στα δύο κέντρα.
Το βέβαιο είναι ότι οι δύο καλλιτέχνες Ρουβάς και Χατζηγιάννης δεν μπορούν να γεμίσουν τους δύο χώρους,μόνο ο ένας.
Από το κέντρο “Όραμα” πέρασα μόνο απ΄ έξω, μήπως και τους αναστατώσω. Φαίνεται όμως και πολλοί άλλοι έκαναν το ίδιο, βλέπωντας τα πολύ λίγα αυτοκίνητα στο πάρκινγκ του μαγαζιού.
Έτσι προχώρησα προς το νυχτερινό κέντρο “Μούσες εν χορώ”, ενώ η ώρα ήταν αρκετά προχωρημένη. Πάνω στην πίστα πέτυχα τον Νίκο Χαλβατζή επικεφαλή προγράμματος προς μεγάλου μου έκπληξη να ερμηνεύει τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη, με αποτέλεσμα να με καρφώσει στο κάθισμα, και να γουστάρω το όλο λαϊκό του πρόγραμμα, μαζί με τους πολλούς θαμώνες του μαγαζιού.
Έπειτα βγήκε στην σκηνή και ο Σάκης Βέρος ο οποίος μας ταξίδεψε στην εποχή του ΄70 με το πολύ καλό ελαφρό λαϊκό τραγούδι ,ι μεγάλη επιτυχία του Γιώργου Νταλάρα “Τα πουλιά τα βρίσκει ο χάρος στο φτερό”.
Ούτε που κατάλαβα πότε πέρασε η ώρα, την στιγμή που λάλησε ο κόκορας.
Όμως η βραδιά δεν τελείωσε ακόμα. Η κοιλίτσα ,το στομάχι μου δηλαδή διαμαρτυρόταν, για ένα ζεστό χοντροκομμένο πατσά, σε σουπάδικο στο κέντρο της πόλης, που φημίζεται για την καλή ποιότητα.
Ημέρα Σάββατο ,όπως κάθε Σάββατο έπαιζα σε δική μου πίστα, στο ψηφιακό ραδιόφωνο elliniko-fenomeno.com, τα καλύτερα και σπάνια λαϊκά άσματα του καλού Ελληνικού ρεπερτορίου.
Για χειροκροτήματα ελάμβανα κάθε τόσο και λιγάκι μηνύματα στο κινητό, και στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, παραγγελιές για όλα τα γούστα των ακροατών.
