Μία επανάσταση λαμβάνει χώρα στη μουσική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια, επιφέροντας τεράστιες αλλαγές τόσο στα επιχειρηματικά μοντέλα όσο και στον τρόπο κατα- νάλωσης της μουσικής από το κοινό. Αιτία; … Η ψηφιακή τεχνολογία που μεταμορφώνει και αναδιατάσσει την ίδια την δομή της αγοράς μουσικής, δημιουργώντας νέο περιβάλλον. Πρόκειται για διαδικασία σε εξέλιξη και οι απόψεις των εμπλεκομένων πλευρών για το πότε και πώς θα καταλήξει διαφοροποιούνται. Σήμερα η μουσική βιομηχανία είναι σε φάση καινοτομιών και πειραματισμού. Τα στοιχεία είναι σαρωτικά:
τα έσοδα από κατέβασμα μουσικής αυξήθηκαν τον προηγούμενο χρόνο κατά 40% φτάνοντας παγκοσμίως στα 2,9 δις $. Οι μουσικόφιλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες περίπου 500 νόμιμων διαδικτυακών καταστημάτων παγκοσμίως από τα οποία πωλήθηκαν, το 2007, περίπου 1,7 δις μουσικά κομμάτια.
Στις ΗΠΑ, μόλις πέντε χρόνια μετά την ανάδυση των πρώτων εμπορικών επιχειρήσεων «κατεβάσματος» μουσικής, το 30% των συνολικών πωλήσεων είναι είτε στο διαδίκτυ- ο, είτε σε συσκευή κινητού τηλεφώνου. Διεθνώς το ποσοστό αυτό φτάνει το 2007 στο 15%, από 11% το 2006.
Οι δισκογραφικές εταιρείες δεν έχουν άλλο δρόμο. Επαναπροσδιορίζουν στρατηγικές και επιχειρηματικές πρακτικές. Από ένα κυρίαρχο φορμάτ (εγγραφή), περνούν πλέον στην παροχή υπηρεσιών από διαφορετικά κανάλια. Η ψηφιακή τεχνολογία δεν αποτελεί διακριτό τμήμα της διαδικασίας, αλλά είναι πλήρως ενσωματωμένη στα προϊόντα και τις υπηρεσίες που προσφέρονται.
Η αυξανόμενη χρήση ευρυζωνικών συνδέσεων, κινητών τηλεφώνων και φορητών συσκευών έχει βοηθήσει στη δημιουργία εκατοντά- δων υπηρεσιών ψηφιακής μουσικής. Αυτό φυσικά έχει ως συνέπεια τη δημιουργία περισσότερων επιλογών για τους καταναλωτές όσον αφορά το πώς, που και πότε θα ακούσουν μουσική. Μπορούν να αγοράσουν ένα CD, να «κατεβάσουν» ένα κομμάτι, ένα μουσικό video, να γίνουν μέλη σε ένα δίκτυο κοινωνικής συναναστροφής κ.λπ.
Όλη η φιλοσοφία της κατανάλωσης μουσικής αλλάζει, καθώς το κοινό, έχοντας τη δυνατότητα επιλογής συγκεκριμένων κομματιών, απομακρύνεται από την ιδέα του ολοκληρωμένου έργου ενός καλλιτέχνη. Πάντως, μία από τις αρνητικές συνέπειες της ψηφιακής τεχνολογίας στη μουσική είναι η πειρατεία, η σημαντικότερη «πληγή» της βιομηχανίας.
Οι εκτιμήσεις των ειδικών είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικές καθώς σε κάθε νόμιμο «κατέβασμα» μουσικής αντιστοιχούν 10 με 20 παράνομα. Νέα και περισσότερα εξειδικευμένα εργαλεία απαιτούνται για την καταπολέμηση της πειρατείας, ενώ παράγοντας που θα μπορούσε να συμβάλει προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι οι παροχείς υπηρεσιών internet (ISPs) που μπαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο.
Παράλληλα, έχει εκφραστεί η άποψη ότι οι ιστοσε- λίδες κοινωνικής συναναστροφής μπορούν να αποτελέσουν «φάρμακο» για την κατα- πολέμηση της πειρατείας, καθώς προσελκύουν τους νέους (κυρίως 15-25 ετών) απομακρύνοντας τους από ιστοσελίδες παράνομης ανταλλαγής αρχείων. Ωστόσο, η ανάπτυξη της αγοράς ψηφιακής μουσικής δεν είναι αρκετή για να αντισταθμίσει τη συνεχή πτώση των πωλήσεων CD και τη συνολική συρρίκνωση της αγοράς.
Στις ΗΠΑ από 2001-2007 σημειώθηκε μείωση της συνολικής αξίας κατά 32% και στην Βρετανία 37%. Η συρρίκνωση προβλέπεται να συνεχιστεί μέχρι το 2012 Υπάρχει όμως ένα κομμάτι της παραδοσιακής μουσικής βιομηχανίας που παραμένει υγιές και σχεδόν αμετάβλητο από την ψηφιακή τεχνολογία και το οποίο έχει μάλιστα ανεβάσει τον κύκλο εργασιών τα τελευταία χρόνια.
Πρόκειται για τo music publishing (έκδοση μουσικής) που αφορά όλες τις διαδικασίες ανάπτυξης, προστασίας και τιμολό- γησης της μουσικής, δηλαδή το επιχειρηματικό και διαδικαστικό κομμάτι (π.χ. διαχείριση δικαιωμάτων καλλιτεχνών, παραχώρηση αδειών χρήσης). O τομέας αυτός έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αποτελώντας το 2006 το 41% του συνολικού κύκλου εργασιών της μουσικής βιομηχανίας (από 29% το 1996).
Πολλοί μάλιστα πιστεύουν ότι, στον κυκεώνα της ψηφιακής εποχής, το μέλλον των παραδοσιακών δι- σκογραφικών βρίσκεται στην έκδοση μουσικής που γίνεται πλέον πιο επικερδής από την παραγωγή της..
πηγή;”Hellenic Audiovisual Institute”
