Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας.
Γιορτάζει η Μεγαλόχαρη, η Μητέρα όλου του ανθρωπίνου γένους, Ο Ελληνισμός αισθάνεται μία ιδιαίτερη ευλάβεια και αγάπη για το ιερό πρόσωπο της Θεομήτορος. Η Παναγιά είναι η ελπίδα μας, το αποκούμπι μας, η Παραμυθία και η Παρηγορία μας, η Μεσήτρια προς τον Θεάνθρωπο.
Στις δυσκολίες και στις αντιξοότητες, ως πρόσωπα μεμονωμένα αλλά και ως Έθνος, ψάλλουμε τον Παρακλητικό Κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο, τον οποίο συνέθεσε ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρις, Αυτοκράτωρ της Νικαίας, μετά την Άλωση της Πόλης από τους Φράγκους.
Ο εθνικός ύμνος της Ελληνορθόδοξης Αυτοκρατορίας, η οποία είχε πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη ήταν το κοντάκιον «Τη Υπερμάχω», το οποίο παραμένει και σήμερα συνδεδεμένο με την ελπίδα μας για ελευθερία, εθνική αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη, πολιτιστική αναγέννηση.
Στην Παναγία αφιέρωνε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κάθε μεγάλη νίκη του κατά την Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση<
Την Υπέρμαχο Στρατηγό έβαλε ψηλά στο κατάρτι του πάρωνος «Άρης» ο γενναίος πλοίαρχος Βότσης και διέφυγε από τα πυρά των αιγυπτιακών πλοίων στον κόλπο του Ναυαρίνου, όταν ο Τσαμαδός και ο Σανταρόζα είχαν σφαγιασθεί στη Σφακτηρία από τα στίφη του Ιμπραήμ (1825).
