του Νίκου Ι. Νικολόπουλου
Προέδρου Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει ότι μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων οι εργοδότες είναι η αδύναμη και κατατρεγμένη τάξη που έχει ανάγκη προστασίας. Αυτή την προστασία η κυβέρνηση, ανταποκρινόμενη στον ρόλο που πιστεύει ότι της αναθέσαμε, δηλαδή να «φροντίζει» τους «φίλους» της, την προσφέρει απλόχερα και οπωσδήποτε αφιλοκερδώς. Στρέφεται κατά των «κακών» εργαζομένων, αυτών που απολύτως εσφαλμένα πιστεύουν ότι άλλο εργασία και άλλο δουλεία, αυτών που βαυκαλίζονται ότι υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα και νόμοι, και, με πάθος και πυγμή τους επαναφέρει στην τάξη.
Πρώτο της μέλημα είναι να ξεκαθαρίσει ότι η απεργία επιτρέπεται μόνον εάν και εφόσον δεν απαγορεύεται. Ποιος κρίνει το νόμιμο και το ηθικό της απεργίας; Όχι οι εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι κάνουν αίτηση να τους επιτρέψουν να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες δουλειάς τους. Δεν αποφασίζουν αυτοί . Άλλοι αποφασίζουν. Πάντως όχι οι ενδιαφερόμενοι.
Είναι κοινός τόπος ότι συνολικά το Νομοσχέδιο- έκτρωμα για τα Εργασιακά απορρυθμίζει την εργασία. Σε συνδυασμό με την κατάργηση και την καταδίκη στην ανυπαρξία των θεσμών της Πολιτείας υπέρ της εργασίας και των εργαζομένων δημιουργεί συνθήκες της εποχής της πρώτης Βιομηχανικής Επανάστασης. Τις ίδιες που κράτος και κοινωνία απέρριψαν και θέσπισαν την προστασία της.
Τα εκτελεστικά όργανα των εμπνευστών του Νομοσχεδίου , μιλάω για τους αρμόδιους Υπουργούς και λοιπούς που λειτουργούν ως όργανα σε διατεταγμένη υπηρεσία, επικαλούνται διάφορα για να δικαιολογήσουν την υπηρεσία που προσφέρουν στους κύκλους που τους τοποθέτησαν. Αδυνατούν όμως να μας υποδείξουν μια οικονομία και μια κοινωνία όπου η απορρύθμιση της εργασίας ωφέλησε την χώρα και που ευημερεί. Σε όλες τις χώρες του Πρώτου Κόσμου, σε όλες τις χώρες που η οικονομία ανθεί, που υπάρχει κοινωνική ειρήνη, η εργασία και τα δικαιώματα των εργαζομένων προστατεύονται. Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Σκανδιναβικές Χώρες, ακόμα και στις ΗΠΑ παρατηρείται έντονη στροφή. Η Ελληνική κυβέρνηση «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενη» προχωρεί ολοταχώς στον 19ο αιώνα.
Πιθανότατα η Ελληνική κυβέρνηση να έχει και άλλους λόγους για την απορρύθμιση της εργασίας. Με δεδομένη την απόφασή της να παραμείνουν μόνιμα στην χώρα μας οι δεκάδες χιλιάδες μεταναστών, σε σπίτια χρηματοδοτημένα από τους «φίλους και συμμάχους» Γερμανούς θα πρέπει κάπως να απασχοληθούν και να κερδίσουν το ψωμί τους. Υπάρχει λοιπόν έτοιμο, διαθέσιμο σε πολύ μεγάλους αριθμούς εργατικό δυναμικό, πρόθυμο να δουλέψει για την επιβίωσή του ή και για να συμπληρώσει το εισόδημά του πέρα από παροχές που λαμβάνει και δεν δίνονται σε Έλληνες.
Όποιοι και να είναι οι λόγοι όμως της απόπειρας της κυβέρνησης που εν μέσω κρίσης απορρυθμίζει τις ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων εργαζομένων, το σίγουρο είναι ότι δεν είναι προς το συμφέρον της κοινωνίας και της οικονομίας. Ούτε και των εργοδοτών μακροπρόθεσμα. Το Κίνημα Ελεύθεροι Άνθρωποι έχει σταθερή και αταλάντευτη θέση. Δεν διαφωνούμε απλώς. Δεσμευόμαστε ότι η ακύρωση του Πτωχευτικού Νόμου και του Εργασιακού Νομοσχεδίου θα είναι στην κορυφή της παρέμβασής μας στην κοινωνία.
