Από τον καλλιτεχνικό χώρο φτάσαμε στους καλαμπορτζονογλαρίους, την πνευματική δημιουργία με τους κλεπταποδόχους της νότας και του στίχου, όπως κατάντησε το Ελληνικό πεντάγραμμο, μάλιστα χωρίς φόβο και πάθος, να διαδραματίζεται μπροστά στους ανυποψίαστους ακροατές – θαμώνες.
Αυτό συνέβη την προηγούμενη Κυριακή σε νυχτερινό κέντρο της Θεσσαλονίκης, όταν πήγε να διασκεδάσει γνωστός Αθηναίος καλλιτέχνης με την παρέα του. Ο μετρ του κέντρου τους τακτοποίησε σε πρώτο τραπέζι καλτσάτο, τους σερβίρισαν βασιλικά, και το γλέντι άρχισε για την μεγάλη Αθηναϊκή παρέα.
Σε λίγο βγαίνει στην πίστα ο καλλιτέχνης και επικεφαλής του προγράμματος, και προτού πιάσει το άσμα απευθύνθηκε στους θαμώνες του μαγαζιού, λέγοντας τους όλο περηφάνεια
“…..τώρα θα σας ερμηνεύσω το νέο μου τραγούδι που σύντομα θα κυκλοφορήσει σε δισκογραφία, και θα είστε οι πρώτοι που θα το ακούσετε αποκλειστικά”.
Στην αίθουσα ήταν όλοι αυτιά. Η ορχήστρα αρχίζει τις πρώτες νότες, και ο καλλιτέχνης να ερμηνεύει το πρώτο στίχο, όταν ξαφνικά ο Αθηναίος καλλιτέχνης πετάχτηκε πάνω στην πίστα φωνάζοντας “ δώσε μου το μικρόφωνο, θα το πω εγώ το τραγούδι”
Στο μεταξύ επικράτησε σιγή, μη μπορώντας ο κόσμος, αλλά και ο καλλιτέχνης του προγράμματος, τι θέλει να πει ο “ποιητής”.
Ο Αθηναίος αφού άρπαξε το μικρόφωνο απευθύνθηκε στον μαέστρο δίνοντας του εντολή “….πάμε όπως είστε με το ίδιο τραγούδι, τον ίδιο ρυθμό..”
Η ορχήστρα άρχισε ξανά να παίζει το νέο τραγούδι του καλλιτέχνη του προγράμματος, και ο Αθηναίος να ερμηνεύει το τραγούδι με τελείως άλλο στίχο”
Αυτό το έκανε γιατί τα πήρε στο κρανίο, όταν άκουσε την σύνθεση του δήθεν νέου τραγουδιού, που ήταν κλεμμένο ολοκληρωτικά από την δική του δισκογραφία. Μόνο ο στίχος ήταν αλλαγμένος. Όταν αντιλήφθηκε ο κόσμος, ο καλλιτέχνης του προγράμματος, και ο μαέστρος, όλοι έμειναν παγωτό στην κυριολεξία, και ο Αθηναίος ακόμα ερμήνευε το τραγούδι που ήταν δήθεν ολοκαίνουργο για τον άλλον καλλιτέχνη ο οποίος σίγουρα θα χρυσοπλήρωσε τους κλέφτες δημιουργούς.
Τελειώνοντας την ερμηνεία του ο Αθηναίος καλλιτέχνης απευθυνόμενος στους θαμώνες εξηγήθηκε λέγοντας “βλέπετε πως όλα τα τραγούδια μοιάζουν, είναι ίδια”.
Δεν έκανε καμιά φασαρία, καμιά παρατήρηση στον καλλιτέχνη, απλά πήρε την παρέα του και έφυγε με χίλια. Ο δε καλλιτέχνης του προγράμματος φανερά σαστισμένος, μπερδεμένος, ρεζιλεμένος και με κομμένα τα φτερά, συνέχισε το πρόγραμμα, αλλάζοντας το ρεπερτόριο.
Αυτό το φαινόμενο ο κλέψας του κλέψαντος τα τελευταία χρόνια παίρνει μεγάλες διαστάσεις, στιγματίζει δε το Ελληνικό πεντάγραμμο από τους δημιουργούς που δεν σέβονται την δουλειά τους, και κατ΄ επέκταση το όνομα τους . Δεν μελετούν συνεπώς, στέρεψαν από έμπνευση, για να δημιουργήσουν νότες, μελωδίες διαχρονικές, με αποτέλεσμα με τις πάσης φύσεως αρπαχτές (νότες – στίχους- ρυθμούς) να πουλούν κλεμμένες άρπα κόλλα δουλειές τους.
Ένα άλλο παραπλήσιο του παραπάνω φαινομένου έγινε πρόσφατα με ένα τραγούδι όπου τον στίχο έγραψε ένας Ραδιοφωνικός παραγωγός της Θεσσαλονίκης, κυκλοφόρησε δε σε δισκογραφία γνωστού καλλιτέχνη, όπου γνώρισε επιτυχία. Στην επόμενη δισκογραφία του ίδιου καλλιτέχνη σε ένα τραγούδι περάστηκε ο στίχος που έγραψε ο Ραδιοφωνικός παραγωγός από την προηγούμενη δισκογραφία του, απλά στο νέο τραγούδι του οποίου επίσης η μουσική ήταν κλεμμένη από Γερμανικό τραγούδι, και ο κλεμμένος στίχος του Ραδιοπαραγωγού περάστηκαν με άλλη σειρά οι λέξεις, το εμπλούτισαν και με 2-3 επιπλέον μουσικά όργανα, και έγινε νέο μεν, κλεμμένο δε τραγούδι από ατάλαντους, αστοιχείωτους, που θέλουν να λέγονται “δημιουργοί”.
Και όμως οι κλέφτες αυτοί θα διεκδικήσουν άκουσον – άκουσον πνευματικά δικαιώματα μέσω του σωματείου τους, το οποίο με την σειρά τραβολογεί τον κοσμάκη στα δικαστήρια, όταν δεν αποδοθεί το αντίτιμο των πνευματικών δικαιωμάτων. Αυτοί οι κλέφτες έκλεισαν μαγαζιά και μαγαζιά, που μόχθησαν με ιδρώτα μέχρι που να τα στήσουν, αφήνοντας άφραγκες και άστεγες πολλές οικογένειες, λόγω κατασχέσεων της περιουσίας τους, επειδή δεν πλήρωναν πνευματικά δικαιώματα. ΕΛΕΟΣ !!!!!
Στο έγκλημα με τα κλεμμένα πνευματικά δικαιώματα πολλοί είναι αυτοί που συμβουλεύουν δυστυχώς παραγωγούς, τραγουδιστές, μουσικούς, στιχουργούς, αλλά και κάποιους ιδιοκτήτες κέντρων. Μια κατάσταση μη αναστρέψιμη για το Ελληνικό πεντάγραμμο, το οποίο σιγά – σιγά σβήνει λόγω των αλλοδαπών στοιχείων με τα οποία εμπλουτίζεται όλο και περισσότερο, διαμορφώνοντας τελικά την κουλτούρα μας.
ΑΙΣΧΟΣ – ΝΤΡΟΠΗ!!!!!
Όσο για τον κλεμμένο στίχο από τον Θεσσαλονικιό παραγωγό του Ελληνικού μεν, Γερμανικού δε κλεμμένου τραγουδιού σ΄ όλα του, πήγε άπατο, φράγκο δεν θα βγάλουν, καθώς ξέχασαν να υπολογίσουν τον θείο παράγοντα ο οποίος αγαπά τον κλέφτη, αλλά αγαπά και τον νοικοκύρη.
Καλή σοδειά κλέφτες , “καλαμπορτζονογλαριοί”!!!!!
