Χάρρυ Κλυνν
Λέγαμε Ευρώπη και εννοούσαμε την Ευρώπη των λαών, την Ευρώπη των πολιτισμών, την Ευρώπη των εργαζομένων…
Τώρα λέμε Ευρώπη και εννοούμε την Ευρώπη της Γερμανίας, την Ευρώπη της Άγγελα Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Μπαρόζο, του ‘Ολι Ρεν, του Νταϊσεμπλουμ, του Χέρμαν βαν Ρομπέι, του Σουλτς… του… του… του… Την Ευρώπη του μαύρου χρήματος, των τοκογλύφων, την Ευρώπη της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης πραγμάτων!
Οι τεχνικές του μάρκετινγκ και της διαφήμισης ακολουθήθηκαν πιστά από τους Ευρωπαίους πολιτικούς, οι οποίοι λανσάρονται ως όμορφα προϊόντα με ωραίο περιτύλιγμα, υπονοώντας ότι και το περιεχόμενό τους θα είναι εξίσου ωραίο!
Ισονομία, ισοπολιτεία, δημοκρατία, ανθρωπισμός, το σελοφάν και το περιεχόμενο καταπίεση, αδικία, εκμετάλλευση, στυγνή λιτότητα και υποταγή συνειδήσεων!
Ο Ναπολέων επισημαίνει: «Από την Αυγή των πολιτισμών οι λαοί έχουν υποστεί την επίδραση των ψευδαισθήσεων. Στους δημιουργούς ψευδαισθήσεων ύψωσαν πολλούς ναούς, αγάλματα και βωμούς. Οι λαοί δε δοκίμασαν ποτέ τη δίψα για τις αλήθειες. Μπροστά στα σαφή γεγονότα που δεν τους αρέσουν, γυρίζουν την πλάτη, προτιμώντας να θεοποιούν την πλάνη, αν αυτή τους γοητεύει. Ο μεγάλος παράγοντας της εξέλιξης των λαών δε στάθηκε ποτέ η αλήθεια αλλά η πλάνη»
Ιδού, λοιπόν, η απάντηση γιατί ό Έλληνας που οδηγήθηκε βάναυσα στις εσχατιές της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης ουσιαστικά δεν αντιδρά, δεν εξεγείρεται. Δεν αντιδρά και δεν εξεγείρεται γιατί, απλούστατα, θέλει να ζει με την ψευδαίσθηση ότι σύντομα θα επιστρέψει στην εποχή του «ρωμαϊκού γλεντιού» όπως την έχουν ονομάσει μερικοί ψυχολόγοι, στη διάρκεια της οποίας φαίνονται να ξεπερνιούνται όλες οι αναστολές.
Αυτό το πολύ καλά προγραμματισμένο ΠΑΣΟΚΙΚΟ «Ρωμαϊκό γλέντι» της έντονης απόλαυσης, της ασύστολης σπατάλης, της λεηλασίας και της λαφυραγώγησης του δημόσιου πλούτου, το έζησε και τώρα το πληρώνει πολύ ακριβά ο Ελληνικός λαός, ο οποίος, όμως, εξακολουθεί να τρέφεται με την πλάνη της επιστροφής στην εποχή του «Τσοβόλα, δωσ’ τα όλα!»
Η εντυπωσιακοί άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στα πολιτικά πράγματα που από το ασήμαντο 4% φέρνει για πρώτη φορά την Αριστερά, παρά τη λυσσασμένοι αντίδραση των ΜΜΕ της διαπλοκής και των πληρωμένων δημοσιογραφικών κοντυλοφόρων, στα πρόθυρα της εξουσίας, δημιούργησε φανερό ρήγμα στο δεξιό κατεστημένο που κυριάρχησε στο πολιτικό σκηνικό για 40 ολόκληρα χρόνια!
Δεδομένων των αντιφάσεων στο σύστημα αξιών της κοινωνίας και της βαθιάς απογοήτευσης που υποβόσκει εδώ και πολύ καιρό λόγω της πλήρους σχεδόν εξαθλίωσης της μεγαλύτερης μερίδας του Ελληνικού λαού, ο κόσμος αναγκάζεται να διεκδικήσει ουσιαστικές κοινωνικές διευθετήσεις και αλλαγή.
Το ίδιο περίπου κλίμα, με τη μορφή του ευρωσκεπτικισμού, εμφανίζεται σε όλες σχεδόν της χώρες της αποτυχημένης πέρα για πέρα Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα στις χώρες του χειμαζόμενου Ευρωπαϊκού Νότου. Η παρατεταμένη ύφεση, η οικονομική κρίση με την τεράστια ανεργία και η ηγεμονία της Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό έχουν δημιουργήσει συνθήκες ρήξης ανάμεσα στις χώρες της ηπείρου κάτι που οδήγησε στην αύξηση του ευρωσκεπτικισμού στις περισσότερες χώρες. Μέσα σε αυτό το κλίμα παρατηρείται μια δυναμική επιστροφή των ακροδεξιών κομμάτων από την Βρετανία, Γαλλία και Ολλανδία έως και την Ελλάδα, με το ακραίο παράδειγμα της Χρυσής Αυγής.
Το υπερσυντηρητικό και άκρως νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό κατεστημένο, όμως, δε φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα για την επιστροφή των ακροδεξιών κομμάτων, γιατί είναι σίγουρό ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να συνεργαστεί, έναντι ανταλλαγμάτων φυσικά, μαζί με τα ακροδεξιά κόμματα παρατείνοντας έτσι την παραμονή του στην εξουσία.
Πέραν τούτου, δεδομένη είναι η ιδεολογική τους συγγένεια. Παιδιά της ίδιας μήτρας και οι μεν και οι δε.
Όσον αφορά στην Ελλάδα, η «σοβαρή Χρυσή Αυγή» αποτελεί την δεξαμενή απ’ όπου θέλει και θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να αντλήσει ψήφους η υπερσυντηρητική ΝΔ. Εξάλλου η προσπάθεια «σοβαροποίησης» της ΧΑ έχει ήδη αρχίσει!
Το πρόβλημα, επομένως, της γερασμένης Μερκελικής Ευρώπης δεν είναι η ακροδεξιά. Το πρόβλημα των βαρόνων της συντήρησης και της Νέα Τάξης είναι η Αριστερά της Ευρώπης, η οποία καλείται να αποτελέσει το ανάχωμα στην υπερσυνηρικοποίηση και στο ξεχαρβάλωμα της γηραιάς ηπείρου.
Και όλα δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Αναγέννηση θα ξεκινήσει από τη Ελλάδα.
