Ρεπορτάζ δημοσιογράφος Νίκος Βάνης
Το ίδιο ισχύει και για τα CL-215. Έξι από αυτά αποκτήθηκαν την περίοδο 1974-1979, το διάστημα 1986-1990 αγοράστηκαν άλλα τέσσερα και το 1997 εντάχθηκαν ισάριθμα στο στόλο.
Ο αρχικός αριθμός των 14 έχει μειωθεί σε 11 εξαιτίας ατυχημάτων, άρα η χώρα διαθέτει 18 αεροσκάφη τέτοιου τύπου.
Πόσο μάλλον όταν το έργο της πυρόσβεσης στην Ελλάδα συνδράμουν τα 18 μικρότερα Pezetel (το μειονέκτημά τους είναι ότι μπορούν να ανεφοδιαστούν μόνο από αεροδρόμια) και τα ελικόπτερα: τα δύο Super Puma, τα εννέα Kamov, τα τέσσερα ενοικιαζόμενα Ericsson S64, καθώς και τα Σινούκ της πολεμικής αεροπορίας, οι πιλότοι των οποίων έχουν περάσει από ειδικά σχολεία για να μπορούν να συμμετέχουν σε επιχειρήσεις δασοπυρόσβεσης.
Κατ’ αρχάς τα CL-215 δεν μπορούν να επιχειρήσουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες και συνήθως παραμένουν καθηλωμένα όταν η φωτιά βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Επιπλέον, αν και θεωρούνται πολύ ισχυρά αεροσκάφη, η αχίλλειος πτέρνα τους, που είναι ο κινητήρας, παρουσιάζει συχνά προβλήματα και τα «στέλνει» στο συνεργείο.
Παρά το σχετικά ικανοποιητικό σε αριθμητικό επίπεδο στόλο όμως, το πρόβλημα είναι υπαρκτό.
Γενικώς όμως οι ζημιές και οι βλάβες είναι μέσα στο καθημερινό πρόγραμμα όλων ανεξαιρέτων των αεροσκαφών (ακόμα και αυτών της πολιτικής αεροπορίας), μετά από έναν πολύ περιορισμένο αριθμό πτήσεων.
Κανένα αεροπλάνο δεν μπορεί να πετάει συνεχώς επί ημέρες, το τακτικό πέρασμα από αυτό που αποκαλούμε «πιτς» είναι η δεύτερη φύση του και πολύ συχνά η επιδιόρθωση απαιτεί χρήση ανταλλακτικών.
Ο λόγος που η Ελλάδα δεν έχει προχωρήσει σε αγορά Canadair, («αθάνατα» και εξαιρετικά σκληροτράχηλα αεροσκάφη με τη σωστή συντήρηση
Είναι όμως οικονομικός ο λόγος που η επιχειρησιακή δυνατότητα περιορίστηκε σε μόλις 6 από τα 18 Canadair, όταν τις αρχές Ιουλίου η πυροσβεστική ήρθε αντιμέτωπη με 180 εστίες φωτιάς σε όλη την επικράτεια.
Οι υψηλές θερμοκρασίες και οι συνεχείς βλάβες από τις διαρκείς επιχειρήσεις αεροπυρόσβεσης σε διάφορες περιοχές -ακόμη και στην γειτονική Αλβανία διατέθηκαν δυνάμεις αυτό το καλοκαίρι- δημιούργησαν μεγάλα προβλήματα στη διαθεσιμότητα των ιπτάμενων μέσων.
Μετά την επιδιόρθωση των τεχνικών προβλημάτων, τα Canadair δίνονται για πτητικές δοκιμές προκειμένου να διαπιστωθεί ο βαθμός ετοιμότητας των αεροσκαφών και έτσι προφανέστατα χάνεται πολύτιμος χρόνος στο μέτωπο των πυρκαγιών.
Εκείνο που καθυστερεί τα τελευταία χρόνια την όλη διαδικασία αποκατάστασης και σύντομης επιστροφής στη μάχη με τις φλόγες είναι η έλλειψη ανταλλακτικών και υλικών που χρειάζονταν οι τεχνικοί για να επιδιορθώσουν τις βλάβες.
Για αυτό ευθύνεται ο (ανεπαρκής) Προϋπολογισμός για την αεροπυρόσβεση, καθώς αντί να υπάρχει στοκ ανταλλακτικών στις εγκαταστάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας ώστε να ακολουθούνται διαδικασίες «follow on support» με μακροχρόνιο ορίζοντα, τα προβλήματα αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση, συχνά με παραγγελίες της τελευταίας στιγμής.
