Στην ετήσια έκθεση του World Economic Forum για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η Ελλάδα εμφανίζεται στην 68η θέση της παγκόσμιας κατάταξης, κάτω από το Καζακστάν και την Ζάμπια. Αυτό σημαίνει ότι – κατά την άποψη των αναλυτών του διεθνούς οργανισμού – η δικαστική εξουσία στην Ελλάδα είναι υποχείριο της πολιτικής. Όμως η εκτίμηση αυτή είναι μάλλον παντελώς αβάσιμη. Γεγονότα και εξελίξεις των τελευταίων μηνών δείχνουν ακριβώς το αντίθετο: Η δικαστική εξουσία αίρεται πλέον πάνω από τις άλλες δύο- τη νομοθετική και την εκτελεστική – διαμορφώνοντας το δικό της «κράτος δικαίου».
Αυτή η σχετική αυτονόμηση και η προσπάθεια επικάλυψης των άλλων δύο πυλώνων του πολιτειακού συστήματος βρίσκεται πίσω από την κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης
και της ηγεσίας του δικαστικού σώματος, η οποία φαίνεται ότι θα έχει συνέχεια.
«Λάδι στη φωτιά» ρίχνει η στάση της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, η οποία ασκεί εξουσίες και αρμοδιότητες της για να εξαιρέσει τους δικαστές και τους εισαγγελείς από την υποχρέωση υποβολής δηλώσεων πόθεν έσχες.
Τελευταία κίνηση, η έκδοση προσωρινής διαταγής από τον πρόεδρο του ΣτΕ, με την οποία «παγώνει» η εφαρμογή της σχετικής διάταξης μόνον για τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, εν ενεργεία και συνταξιούχους.
Όπως σημειώνει σε σχετικό ρεπορτάζ η εφημερίδα «Documento», μια ομάδα ανώτατων δικαστών παρασέρνει τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης σε επικίνδυνες ατραπούς: Αρνούνται να δηλώσουν στο πόθεν έσχες περιουσιακά στοιχεία, κινητά αντικείμενα αξίας και ρευστό χρήμα. Αρνούνται να εξεταστούν οι δηλώσεις τους από την αρμόδια επιτροπή και να αντιμετωπίζονται ισότιμαμε τους άλλους πολίτες.
Η στάση τους βρίσκεται σε απόλυτη δυσαρμονία με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, τους φέρνει σε διάσταση με την κοινωνία και φαλκιδεύει περαιτέρω την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Την δυσπιστία και την αμφισβήτηση ενισχύουν δικαστικές αποφάσεις που «χαϊδεύουν» τους οικονομικούς «εγκληματίες του λευκού κολάρου», ενώ εξαντλούν την αυστηρότητα του νόμου στον απλό ανυπεράσπιστο πολίτη.
Πολιτικοί σχολιαστές εκτιμούν ότι αυτή η «αναδυόμενη» σύγκρουση της δικαστικής με την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία θα συνεχισθεί, προκαλώντας δυσλειτουργίες στο σύστημα και δίνοντας αφορμές για όξυνση του πολιτικού κλίματος.
