Σε προετοιμασίες και ανακαινίσεις βρίσκονται τα πάνω από 15 νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης, των οποίων το προσωπικό, σερβιτόροι, μετρ, βοηθοί, είναι σε καθημερινή απασχόληση (τύπου αγγαρεία).
Κάποιοι επιχειρηματίες αλλάζουν και φρεσκάρουν τα κέντρα τους.
Ορισμένα νυχτερινά κέντρα θα δουλεύουν 7ημερο, 6ημερο, 5ημερο με τοπικά σχήματα, θυμίζοντας παλιές καλές εποχές, χωρίς να υπάρχουν σειρές πρώτος, δεύτερος, τρίτος καλλιτέχνης. Αυτό θα εναλλάσσεται, κάθε εβδομάδα, ο πρώτος θα γίνεται δεύτερος, ο δεύτερος τρίτος, και εναλλάξ.
Έσι πλέον απαιτεί η νέα τάξη πραγμάτων, για να μην γίνει ο τραγουδιστής δημόσιος υπάλληλος. Αυτό θα είναι πολύ καλό για τους θαμώνες που δεν θα βλέπουν και θα ακούν τα ίδια, και τα στημένα.
Οι μεγάλες πίστες θα έχουν τρανταχτά ονόματα και σχήματα καλλιτεχνών, που θα ταρακουνήσουν την νύχτα της Θεσσαλονίκης.
Όπως:
Β. Καρράς, Δ. Χρυσοχοΐδης με τον Γιώργο Γιαννιά, ο Νίκος Βέρτης που θα μείνει όλη την χειμερινή περίοδο στην Θεσσαλονίκη, μια και πάει με χίλια.
Η Άντζελα Δημητρίου εντέλει δεν συμφώνησε και ενδέχεται να έλθει μόνο ο Θ. Αδαμαντίδης, με τον Σ. Φωτιάδη.
Επίσης, ο Γ. Μαζωνάκης με την Πάολα, ο Βαλάντης και πολλά άλλα ονόματα που δεν είναι της ώρας για να τα αναφέρω, διότι οι επιχειρηματίες μου λένε ότι “τους χαλάω την μπουγάδα”.
Για τα υπολοίπα καλλιτεχνικά σχήματα και νυχτερινά κέντρα θα γράψω αργότερα.
Οι επιχειρηματίες θα πρέπει εάν θέλουν να προσελκύσουν τον κόσμο, να προσέξουν τις τιμές να είναι προς τα κάτω, το σέρβις που θα πρέπει να είναι άψογο,ο ήχος να είναι κρυστάλλινος , τα φώτα να μην θαμπώνουν, το πρόγραμμα να ρολάρει , η κάβα με πεντακάθαρα ποτά και όχι μπόμπες, φρούτα, ξηρούς καρπούς και όλα τα σχετικά, σωστή διαφήμιση που να πιάνει τόπο και όχι λαμογιές.
Και βέβαια από τους καλλιτέχνες επιβάλλεται να συμβάλλουν στην καλή λειτουργία των νυχτερινών κέντρων, όπου θα εμφανίζονται, με τις δημόσιες σχέσεις στην αγορά της πόλης, για να έλθει ο κόσμος και να ευχαριστηθεί, παρά την στημένη οικονομική κρίση, άσχετα εάν πολλές φορές δεν φτάνουν τα βαλάντια του.
Όπως άλλωστε έλεγε ο αείμνηστος Βασίλης Τσιτσάνης, “ακόμα και στην κατοχή ο Έλληνας κάπου – κάπου έβγαινε και τα έσπαγε, έστω και με δανεικά”.
Την ίδια ακριβώς εποχή ζούμε τώρα, του μνημονίου και της κατοχής.
