Την στιγμή που η αγορά των CDs βρίσκεται σε κατακόρυφη πτώση, οι πωλήσεις των άλμπουμ βινυλίου εκτοξεύονται, δικαιώνοντας έτσι τους φανατικούς του αναλογικού ήχου.
Οι δίσκοι βινυλίου μεσουρανούν την δεκαετία του ΄80, δίνουν ρυθμό στα πάρτι, συντροφεύουν στον ελεύθερο χρόνο, και γεμίζουν την ζωή μας. Στα τέλη της επόμενης δεκαετίας χάνουν την αίγλη τους και ξεχνιούνται στα πατάρια και τις αποθήκες.
Η ψηφιακή τεχνολογία φέρνει το CD και οι δίσκου βινυλίου μετατρέπονται σε μουσειακό είδος. Και όμως έφτασε η στιγμή που το βινύλιο επιστρέφει δυναμικά.
Ο αναλογικός ήχος έχει αρχίσει να κερδίζει και πάλι έδαφος και οι περισσότεροι καλλιτέχνες και συγκροτήματα στο εξωτερικό αλλά και στην χώρα μας, κυκλοφορούν τα νέα τους άλμπουμ σε βινύλιο. Οι μοναχικοί για πολλά χρόνια δίσκοι των Μπλακ Σάμπαθ, του Έλβις Πρίσλεϊ, του Στράτου Διονυσίου της Ρίτας Σακελλαρίου απολαμβάνουν την παρέα των δίσκων της Λέιντι Γκάγκα, της Μαντόνα, αλλά και της Χάρις Αλεξίου, της Πέγκυς Ζήνα, του Χρήστου Δάντη. Στην επιστροφή του βινυλίου βοήθησε αρκετά το Hip – Hop. Οι Djs στην Ραπ μουσική χρησιμοποιούν μουσικά σημεία, ή λούπες όπως λέγονται από δίσκους και τα κάνουν μουσική.
Τώρα πλέον όλοι οι καινούργιοι τραγουδιστές και τα γκρουπ βγάζουν βινύλιο. Ακόμα και οι νέοι των 18 ετών που μεγάλωσαν με τα CD αγοράζουν δίσκους. Το βινύλιο έχει ανεβεί πολύ ψηλά, έχει γίνει μόδα.
Οι δίσκοι και τα πικάπ προωθούνται στις μουσικές εκθέσεις της Αμερικής. Όλα τα είδη μουσική από Ροκ, ποπ, τζαζ, κλασική βγαίνουν σε βινύλιο.
Οι παγκόσμιες πωλήσεις των CDs έχουν σημειώσει σημαντική πτώση με την πειρατεία και το παρεμπόριο, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στο χώρο της μουσικής. Αντίθετα οι δίσκοι βινυλίου επανέρχονται στο προσκήνιο και σώζουν την κατάσταση.
Οι βασικοί πελάτες του είναι 30-50 ετών, αλλά και μικρότεροι 18-25 ετών. Το βινύλιο είναι το μοναδικό αυθεντικό μέσο για να ακούει κάποιος μουσική, και όσο περνάει ο καιρός ο κόσμος εκτιμά όλο και περισσότερο την αξία του. Παρακολουθούν τον δίσκο να περιστρέφεται δεξιόστροφα καθώς η βελόνα του πικάπ διαβάζει τα αυλάκια του και τους γεμίζουν ικανοποίηση. Αγγίζουν με προσοχή του εξώφυλλο σαν να είναι έργο τέχνης. Κάποιοι αντιλαμβάνονται έτσι καλύτερα την ποιότητα του ήχου, ενώ σε άλλους αρέσει απλά η αισθητική του βινυλίου.
