Μανόλης Λαμτζίδης, δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ. και πρώην Πρόεδρος ΔΣΘ.
Η «ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας» (άρθρ. 29 και 38 του Ν. 3986/2011) παρακρατείται από το 2011 κάθε μήνα από τους μισθούς χιλιάδων υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και των τραπεζών σε ποσοστό 2% επί του συνόλου των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων.
Σκοπός της ρύθμισης υποτίθεται ότι είναι οι εργαζόμενοι να προσφέρουν σε ένδειξη «αλληλεγγύης» τμήμα των αποδοχών τους για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ενίσχυση των ανέργων. Μοναδικός φορέας γι αυτό το σκοπό στην Ελλάδα είναι ο ΟΑΕΔ .
Το ποσό αυτό όμως που ανέρχεται με πρόχειρους υπολογισμούς σε 300 εκατομμύρια ετησίως δεν έχει αποδοθεί ΠΟΤΕ στον ΟΑΕΔ και καταλήγει στα κρατικά ταμεία. Το γεγονός επιβεβαιώνει και ο διοικητής του ΟΑΕΔ, Ηλίας Κικίλιας:
«Το ποσό της εισφοράς αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού. Από εκεί και πέρα, το πώς η κεντρική πολιτική διοίκηση αξιοποιεί αυτά τα χρήματα, αυτό δεν μπορώ να το ξέρω. Είναι ζήτημα του υπουργείου Οικονομικών. Πάντως, αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να δοθούν για την ανακούφιση της ανεργίας».
Εύλογα δημιουργείται η απορία για ποιο λόγο νομοθετήθηκε «η ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας» και στη συνέχεια δεν αξιοποιήθηκε σε πολιτικές αντιμετώπισής της αν και αυτή αυξάνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς καθημερινά.
Η απάντηση που δίνει το υπουργείο Οικονομικών στον ισχυρισμό αυτό δεν πείθει :
«…… Η ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας (ως ποσοστό 2% επί των αμοιβών των υπαλλήλων δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ, ΔΕΚΟ και Τραπεζών) περιέρχεται ως έσοδο στον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να καλύψει τις δράσεις (;;;) , που αναλαμβάνει το κράτος για την καταπολέμηση της ανεργίας και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση έσοδο του προϋπολογισμού του ΟΑΕΔ, κάτι που άλλωστε δεν προβλέπεται από τη σχετική νομοθετική διάταξη. Το 2012 δε ανήλθε σε περίπου 280 εκ. ευρώ, ποσό προφανώς υποπολλαπλάσιο των συνολικών πόρων που διαθέτει η ελληνική Πολιτεία για την καταπολέμηση της ανεργίας….» Σιγά να μην «σκίσουμε κανένα καλτσόν»!
Αλλά δράση για την καταπολέμηση της ανεργίας – και μάλιστα εκτός ΟΑΕΔ- δεν βλέπουμε αντίθετα, η κατάσταση χειροτερεύει.
Επομένως, η κυβέρνηση εξαπατώντας τους πιο πάνω μισθωτούς ότι δήθεν η εισφορά κατευθύνεται σε δράσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας και ενίσχυση των ανέργων «τσεπώνει » , όπως η ίδια ομολογεί, περίπου 300 εκ. ευρώ το χρόνο και αρνείται να τα αποδώσει στους δικαιούχους (ανέργους) μέσω του νόμιμου φορέα (ΟΑΕΔ).
Αυτός είναι και ο κλασσικός ορισμός της απάτης.
Υποστηρίζω δηλαδή, ότι η κυβέρνηση «εξαπατώντας » την ελληνική κοινωνία αρπάζει τα χρήματα αυτά μέσα από τις τσέπες των μισθωτών για να καλύψει το δικό της δημοσιονομικό κενό και να τα δώσει στους δανειστές.
Αφήνω δε προς το παρόν το ζήτημα της νομιμότητας της επιβολής της εισφοράς , ότι δηλαδή η επιβολή της έρχεται σε αντίθεση τόσο προς το Σύνταγμα όσο και προς τους Διεθνείς κανόνες δικαίου (ΕΣΔΑ), αφού αποδεδειγμένα δεν έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα και σε κάθε περίπτωση εντάσσεται μέσα στο ευρύτατο πλαίσιο των περικοπών των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων ερχόμενη έτσι σε ευθεία αντίθεση με την αρχή της αναλογικότητας, που πρέπει να διέπει κάθε μέτρο, που λαμβάνει η πολιτεία εις βάρος επιμέρους κατηγοριών πολιτών.
Μπορούμε δηλαδή να αποκαλέσουμε τη συμπεριφορά αυτή «κρατική λαμογιά», ή , στη γλώσσα που χρησιμοποιούν οι μαφιόζοι «Colpo-Grosso»
