Μόνο στο edolio5! 27 Αυγούστου περνάει στα χέρια Ισραηλινών η ΕΛ..Β.Ο.-Με την αγορά δίνουν και προίκα-παραγγελία στο επιχειρηματία Samy Katsav 10.000 τζίπ-200.000 τυφέκια και 4 κορβέτες! Έτσι και ο Μητσάρας του Πανιωνίου αγοράζει την χρεοκοπημένη κρατική εταιρεία.
Του Άρη Σπίνου
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι στις 27 Αυγούστου 2020 η μοναδική πρόταση που υπάρχει για την αγορά της ΕΛΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων) θα γίνει δεκτή από το ελληνικό κράτος, και η νέα εταιρεία θα συγκροτηθεί εντός τριών μηνών.
Την προσφορά για την ΕΛΒΟ κατέθεσε όμιλος ισραηλινών συμφερόντων με επικεφαλής τον επιχειρηματία Samy Katsav (Samy Group) και τον διευθύνοντα σύμβουλο της ισραηλινής εταιρείας οχημάτων Plasan, Dani Ziv, που θα ελέγχουν το 90% των μετοχών της νέας εταιρείας.
Επίσης, συμμετέχει ο Έλληνας επιχειρηματίας Αριστείδης Γλίνης που πιθανότατα θα είναι ο επικεφαλής του management της εταιρείας.
Η ΕΛΒΟ ιδρύθηκε το 1976 ως Στάγιερ Ελλάς ΑΒΕ, με σκοπό την παραγωγή και διάθεση φορτηγών οχημάτων, γεωργικών ελκυστήρων και σταθερών κινητήρων.
Tα προϊόντα συναρμολογούνταν με μικρή ελληνική συμμετοχή που αυξανόταν σταδιακά.
Η Στάγιερ Ελλάς συναρμολογούσε και το ΤΟΜΠ “Λεωνίδας” του ΕΣ. Το 1986 η αυστριακή Steyr αποχώρησε και το ποσοστό της ανέλαβε το ελληνικό Δημόσιο.
Έκτοτε η εταιρεία ονομάστηκε ΕΛΒΟ. Το 2000 το 43% της εταιρείας και το management περιήλθε στην “Μυτιληναίος”, η οποία αποχώρησε το 2010.
Το 2014 η ΕΛΒΟ περιήλθε σε καθεστώς εκκαθάρισης.
Εντύτπωση προκάλεσε οτι παρά τις φήμες για το αντίθετο, ο Όμιλος Μυτιληναίου τελικά δεν κατέθεσε προσφορά για την εξαγορά της ΕΛΒΟ.
Η επικεφαλής ισραηλινή Plasan κατασκευάζει δύο οχήματα: το Guarder και το SandCat.
To Guarder είναι ένα θωρακισμένο λεωφορείο για αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, το οποίο βασίζεται στο σασί του γερμανικού ΜΑΝ SE (4X4) με χωρητικότητα 25 ανδρών. Το SandCat, είναι ένα θωρακισμένο όχημα χωρητικότητας τεσσάρων ή πέντε ανδρών, το οποίο βασίζεται στο σασί των αμερικανικών πολιτικών φορτηγών Ford F-350 και F-550.
Τα οχήματα είναι θωρακισμένα με σύνθετη θωράκιση (cοmposite armor) που συνδυάζει στρώσεις μετάλλου, πλαστικού και κεραμικού υλικού, καθώς και διάκενα αέρα.
Από το 2007 μέχρι σήμερα τα οxήματα δεν έχουν κάνει εντυπωσιακή καριέρα.
Υπάρχουν 3 μοντέλα και φαίνεται να έχουν συνολικά κατασκευαστεί λιγότερα από 700 αντίτυπα.
Ο μεγαλύτερος πελάτης φαίνεται να είναι η μεξικανική αστυνομία με 125 μονάδες και ακολουθούν χώρες όπως το Καζακστάν, η Κολομβία και η Νιγηρία με 25-30 μονάδες κάθε μία.
Για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αυτά τα οχήματα δεν έχουν κάποια σημαντική πιθανή χρησιμότητα, εκτός ίσως του SandCat ως όχημα αναγνώρισης ή εσωτερικής ασφαλείας για την Στρατονομία.
Το Guarder ίσως ενδιαφέρει την ΕΛΑΣ που μάλλον θα αντικαταστήσει τα εν υπηρεσία λεωφορεία με τα θωρακισμένα ισραηλινά – “ελληνικά” της ΕΛΒΟ. Εδώ αποκτούν νόημα οι πρόσφατες πολιτικές εξαγγελίες ότι “ο ΕΣ χρειάζεται 10.000 νέα τζιπ και αντίστοιχο αριθμό φορτηγών, για να αντικαταστήσει τα Mercedes και Steyr”.
Μια τέτοια “προίκα” θα εξασφάλιζε τα έσοδα της νέας ΕΛΒΟ σε βάθος τουλάχιστον δεκαετίας.
Τρεις θα είναι οι κατηγορίες προϊόντων της νέας ΕΛΒΟ: στρατιωτικά οχήματα, οχήματα ειδικού τύπου και πολιτικά οχήματα.
Ωστόσο, μπορεί να περιληφθούν και άλλα προϊόντα όπως φορητός οπλισμός, προστιθέμενα συστήματα θωράκισης οχημάτων και ηλεκτροπτικός εξοπλισμός.
Αυτό είναι λίαν πιθανό καθώς ο Samy Katsav ελέγχει μέσω του ομίλου Samy Group τις εταιρείες Israeli Weapons Indusries (IWI), Meprolight Ltd., Israel Shipyards Ltd. και Uni-Scope Optical.
Αυτό σημαίνει ότι αν κερδίσει στους αντίστοιχους διαγωνισμούς ο όμιλος να αναλάβει και την κατασκευή του νέου τυφεκίου του ΕΣ, (όπου το IWI Tavor προβάλεται ως φαβορί) σε μια ποσότητα 150.000-200.000 τεμαχίων, καθώς και την προμήθεια ενός αναλόγου αριθμού σκοπευτικών Red Dot που παράγει η Meprolight, μια και το όπλο έχει σχεδιαστεί για χρήση με Red Dot.
Επίσης, δεν θα ήταν απίθανο ο όμιλος που θα αγοράσει την ΕΛΒΟ να εμπλακεί και στην ναυπήγηση των κορβετών ισραηλινής σχεδίασης, κλάσης “Θεμιστοκλής”, που προτείνουν τα αμερικανικών πλέον συμφερόντων ναυπηγεία Νεώριου της Σύρου στο ΠΝ.
Η σύνδεση εδώ είναι η εταιρεία Israel Shipyards η οποία “συγγενεύει” ιδιοκτησιακά με τα συμφέροντα του κου. Katsav.
Ένας κύριος στόχος των ισραηλινών επιχειρηματιών είναι να αποκτήσουν τα προϊόντα τους Ευρωπαϊκό και ΝΑΤΟικό “διαβατήριο” ώστε να εξάγονται με μεγαλύτερη επιτυχία στην διεθνή αγορά.
Παράλληλα, η πολιτικά επιβαλλόμενη προνομιακή θέση ως προμηθευτή του Ελληνικού Δημοσίου θα εξασφαλίσει στα συμφέροντα της Plasan μια σειρά από “ζουμερά” συμβόλαια με προνομιακούς όρους.
