δίωξη για τον τέως δήμαρχο Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης, Χριστόδουλο Οικονομίδη, ο οποίος φέρεται ότι απέκρυπτε σε τραπεζικούς του λογαριασμούς αδήλωτα εισοδήματα, ύψους 1,2 εκατ. ευρώ.
Σε βάρος του ασκήθηκε ποινική δίωξη για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος) και ανακριβή δήλωση πόθεν έσχες. Ο φάκελος της δικογραφίας διαβιβάστηκε ήδη σε ειδικό εφέτη ανακριτή, ενώπιον του οποίου ο επί 11 χρόνια δήμαρχος Καλαμαριάς θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις
Η υπόθεση άρχισε να ερευνάται κατόπιν καταγγελιών που έφτασαν, τόσο στον αντιεισαγγελέα Εφετών, αρμόδιο για θέματα διαφθοράς και πόθεν έσχες, Αχιλλέα Ζήση, όσο και στην αρμόδια Οικονομική Επιτροπή της Βουλής, όπου οι εκλεγμένοι αυτοδιοικητικοί είναι υποχρεωμένοι να υποβάλουν ετησίως Δήλωση Περιουσιακής Κατάστασης (όσο ασκούν τα καθήκοντά τους και επιπλέον τρία χρόνια μετά το πέρας αυτών).
Υπό αυτές τις συνθήκες, ελεγκτές της παραπάνω Οικονομικής Επιτροπής και της Οικονομικής Αστυνομίας, έκαναν «φύλλο και φτερό» τα αρχεία των τραπεζικών λογαριασμών που διατηρεί ο ίδιος με τη σύζυγό του, σε βάθος ετών. Σύμφωνα με το πόρισμα των ελεγκτών, ο τέως δήμαρχος Καλαμαριάς, φέρεται να δήλωνε επί μία 10ετία μόνο τα εισοδήματα από τη δημαρχιακή του αποζημίωση, ενώ η απόκλιση των 1,2 εκατ. ευρώ συνδέεται με την περίοδο 2003-12 και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τα εισοδήματα όλων αυτών των ετών.
Με βάση το παραπάνω πόρισμα, ο εισαγγελέας Διαφθοράς Θεσσαλονίκης παρήγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης, για τα αδικήματα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και της ανακριβούς δήλωσης πόθεν έσχες, σε βαθμό κακουργήματος. Για την υπόθεση συγκλήθηκε η Ολομέλεια Εφετών Θεσσαλονίκης που όρισε ειδικό εφέτη ανακριτή, ο οποίος με τη σειρά του θα κληθεί να ερευνήσει την πηγή των φερόμενων ως «μαύρων» εισοδημάτων και να λάβει απολογία από τον κατηγορούμενο.
Να σημειωθεί ότι ο κ. Οικονομίδης διετέλεσε δήμαρχος Καλαμαριάς από το 1999 έως το 2010,
Σε δίκη νυν και πρώην δήμαρχος Καλαμαριάς για μισθώματα που δεν κατέληξαν ποτέ το δήμο Μάιος 13, 2016
Σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης παραπέμπονται ο πρώην δήμαρχος Καλαμαριάς, Χριστόδουλος Οικονομίδης, αλλά και ο νυν δήμαρχος Θεοδόσης Μπακογλίδης, για φερόμενη παράνομη παραχώρηση εκμετάλλευσης ακινήτου του δήμου σε δημοτική επιχείρηση, που είχε ως συνέπεια να χαθούν – το διάστημα 2002 έως 2011 – μισθώματα συνολικού ύψους 515.000 ευρώ. Μαζί τους παραπέμπονται να δικαστούν στο ίδιο δικαστήριο άλλα οκτώ άτομα, μεταξύ αυτών δύο πρώην γενικοί γραμματείς του δήμου, τρεις αντιδήμαρχοι Οικονομικών της περιόδου εκείνης, ο τότε γενικός διευθυντής των διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών του δήμου και δύο προϊστάμενοι οικονομικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με το υπ’ αριθμόν 298/2016 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, άπαντες κατηγορούνται για απιστία στην υπηρεσία κατ’ εξακολούθηση σε βάρος ΟΤΑ, πράξη που συνοδεύεται από τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608 περί καταχραστή του Δημοσίου. Με το ίδιο βούλευμα, το δικαστικό συμβούλιο έκανε δεκτό το αίτημα του νυν δημάρχου Θεοδ. Μπακογλίδη, να αρθεί ο περιοριστικός όρος της παροχής χρηματικής εγγύησης (ύψους 10.000 ευρώ) που του είχε επιβληθεί μετά την ανάκριση, καθώς, όπως υποστήριξε ο ίδιος, η διατήρηση του όρου σε περίπτωση παραπομπής στο ακροατήριο – όπως συνέβη τώρα – θα είχε σαν αποτέλεσμα την αυτοδίκαιη θέση του σε αργία από τη θέση του δημάρχου. Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκονται δύο αίθουσες δεξιώσεων που στεγάζονται σε σύγχρονη οικοδομή, στην περιοχή των δημοτικών κοιμητηρίων Καλαμαριάς. Το οίκημα κατασκευάστηκε το 2002 με δαπάνη του δήμου, αλλά δεν καταχωρήθηκε ποτέ στο Κτηματολόγιο. Όπως αναφέρεται στο βούλευμα, τις δυο αίθουσες δεξιώσεων νέμεται από την κατασκευή τους η Δημοτική Επιχείρηση Τελετών και Αρωγής Καλαμαριάς χωρίς να έχει υπάρξει νόμιμη παραχώρηση δικαιώματος επ’ αυτών από το δήμο. Η δε δημοτική επιχείρηση – κατά το βούλευμα – προέβη σε εκμίσθωση των αιθουσών σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, εισπράττοντας για λογαριασμό της τα μισθώματα, αντί του δήμου που δικαιούται να τα εισπράττει. Την ίδια ώρα, η δημοτική αρχή κατηγορείται πως υπέγραφε χρηματικά εντάλματα για την πληρωμή των παγίων τρεχόντων εξόδων των δύο αιθουσών, όπως λογαριασμούς ρεύματος και ύδρευσης, δαπάνες θέρμανσης, κοινόχρηστα κ.ά, καλύπτοντας τα λειτουργικά έξοδα του μισθωτή με χρήματα του δήμου. Όπως περιγράφεται, τα έσοδα της δημοτικής επιχείρησης εξασφάλιζαν μία εύκολη «δεξαμενή» χρημάτων την οποία χρησιμοποιούσε η ηγεσία του δήμου κατά το δοκούν για δικούς της σκοπούς (κυρίως ψηφοθηρικούς), χωρίς κανέναν έλεγχο.
