”Στους δρόμους του Ρεμπέτικου”
4 & 5 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε ένα είδος από το ανεξάντλητο ρεπερτόριο του Γιώργου Νταλάρα, αυτό σίγουρα θα ήταν το ρεμπέτικο που αγάπησε από παιδί, ερμήνευσε σε όλη τη διάρκεια της μουσικής του διαδρομής και συνεχίζει μέχρι σήμερα να σκαλίζει, να ανακαλύπτει και να παρουσιάζει κρυμμένα τραγούδια, όχι μόνο ως ερμηνευτής αλλά και ως μουσικός. Γιατί για τον ίδιο, ‘’το ρεμπέτικο είναι το πιο επαναστατικό και ζωντανό είδος της μουσικής μας”.
Μετά την περιοδεία του με ρεμπέτικα τραγούδια σε κατάμεστες και σπουδαίες αίθουσες στην Ευρώπη, ο Γιώργος Νταλάρας ετοιμάζει δύο μουσικές παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αφιερωμένες στα εμβληματικά τραγούδια του ρεμπέτικου, όπου θα συμπεριλάβει και κάποια τραγούδια σύγχρονων Ελλήνων δημιουργών, γραμμένων στους δρόμους του ρεμπέτικου, που άφησαν τη δική τους ανεξίτηλη σφραγίδα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής.
Δύο μουσικές παραστάσεις για το ρεμπέτικο, την μουσική που εμβαθύνει στην ελληνική ψυχή κι έχει βοηθήσει καταλυτικά στην τοιχογραφία της συλλογικής κοινωνικής συνείδησης και του ήθους του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού.
Μαζί του τραγουδούν η Ασπασία Στρατηγού και ο Βασίλης Κορακάκης. Προσκεκλημένοι η Χριστίνα Μαξούρη, η Μαριάνα Κατσιμίχα και οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης. Συμμετέχει μία εξαιρετική πολυμελής ορχήστρα αποτελούμενη από σολίστες μουσικούς. Το Ρεμπέτικο Τραγούδι, πέρα από τη μαγεία και τον μύθο του ως έννοια – φιλοσοφία και τρόπος ζωής, είναι καθαρά από μουσική άποψη, ένα από τα πιο ισχυρά -αν όχι το ισχυρότερο- είδος της ελληνικής μουσικής.
Τραγούδι με μακριά ιστορία, ζωντανή μέχρι σήμερα, με υπεράξιους πρωταγωνιστές: συνθέτες, στιχουργούς, ερμηνευτές, μουσικούς κι ερευνητές! Ο μουσικός πλούτος, συγκερασμένος με την εκφραστική απλότητα, δημιούργησαν μια μοναδική φόρμα, ένα ιστορικό είδος! Τα βασικά του όργανα (μπουζούκι, τζουράς, μπαγλαμάς, κιθάρες) και κυρίως οι ρυθμοί και οι κλίμακες, οι βυζαντινοί ήχοι και τα μακάμ της Ανατολής, δεν θεμελίωσαν μόνο το ρεμπέτικο, αλλά επηρέασαν βαθιά το σύγχρονο τραγούδι μέχρι τις μέρες μας.
Η θεματολογία του ρεμπέτικου εξέφραζε στην αρχή το περιθώριο, ο ρεμπέτης ήταν στη συνείδηση του κόσμου ο ανυπότακτος, ο μάγκας, ο ανατρεπτικός, ο επαναστάτης, ο rebel! Στη συνέχειά του, το είδος εξελίχτηκε σε τραγούδι του λαού που εκφράζει τη χαρά, την λύπη, τον έρωτα, τη φτώχια, την κοινωνική αδικία, την ξενιτιά, τον πόνο και την ελπίδα! Και να φανταστείτε ότι το ρεμπέτικο δεν έχει αποθησαυριστεί ακόμα! Έχουμε πολλά ακόμη να μάθουμε και να εμπνευστούμε απ’ αυτό.
Το ρεμπέτικο επανέρχεται δυναμικά κάθε τόσο στις ζωές μας από νέους καλλιτέχνες από διαφορετικά είδη κι αυτό δείχνει την τεράστια επιδραστικότητά του.
Εξάλλου, από την δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα, οι σημαντικότεροι Έλληνες συνθέτες έγραφαν και γράφουν λαϊκά τραγούδια πάνω στους δρόμους και στους ρυθμούς του ρεμπέτικου, πολύ ωραία, άξια και αντάξια τραγούδια. Το ”παλιό” ρεμπέτικο ταξιδεύει στο μέλλον με σιγουριά και περηφάνια! Γιώργος Νταλάρας
