Παναγιώτης Αβραμόπουλος
Για την απαξίωση της νέας παραλίας.
«Την παραλία την αγκάλιασαν οι άνθρωποι γιατί τους ξαναέφερε σε επαφή με τη θάλασσα. Απολαμβάνουν ηρεμία και ξεγνοιασιά. Αισθάνονται όλοι ίσοι καθώς χαίρονται ένα αγαθό προσιτό σε όλους που τους προσφέρεται χωρίς περιορισμούς ή αποκλεισμούς.»Αυτά τα λόγια μου είχε πει πριν λίγο καιρό ένα νεαρό παλληκάρι όταν κουβεντιάζαμε για τη νέα παραλία, για την εικόνα εγκατάλειψής της και για την προσπάθεια κάποιων να μετατραπεί σε χώρο άσκησης εκτεταμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Είναι, λοιπόν, δυσερμήνευτο και προφανώς ακατανόητο ότι, παρά τα παράπονα, τις επισημάνσεις, τις αναφορές, τις δημόσιες καταγγελίες αλλά τις συγκρούσεις εντός και εκτός του δημοτικού συμβουλίου, οι έχοντες την ευθύνη στο δήμο αδιαφόρησαν όλα αυτά τα χρόνια για την προστασία της.
Το πρόβλημα δεν το ανακαλύψαμε τώρα. Ούτε είναι η πρώτη φορά που αναδεικνύεται από τα ΜΜΕ. Το παρακολουθούμε και μας απασχολεί εδώ και πολύ καιρό. Κατ´ επανάλειψη έχουν τεθεί μια σειρά από θέματα που αφορούν τη νέα παραλία -όχι από μένα μόνο αλλά και από αρκετούς συναδέρφους μου στο δημοτικό συμβούλιο.
Κυρίως τίθενται από τους δύο ανθρώπους που εμπνεύστηκαν και σχεδίασαν το έργο.
Όμως, αντί ο δήμος να συνεργαστεί μαζί τους, να ακούει τη γνώμη και τη συμβουλή τους, τους έχει μετατρέψει σε αντιπάλους.
Η νέα παραλία οδηγείται σε απαξίωση -ενδεχομένως από συνειδητή επιλογή.
Δεν είναι, όμως, αργά. Μπορεί, ακόμα και τώρα, ο Δήμος να αλλάξει αντίληψη και να ασχοληθεί στα σοβαρά με το πρόβλημα χωρίς να δαιμονοποιεί όσους ασκούν κριτική ή εκφράζουν το γνήσιο ενδιαφέρον τους για την παραλία -είτε έχουν δημόσια φωνή, είτε όχι.
