..που έρχονται από την Ελλάδα; Σίγουρα κερδισμένοι βγένουν οι καιλλιτέχνες . Οπωσδήποτε ο κάθε επιχειρηματίας που θα αποφασίσει να φέρει καλλιτέχνες από την Ελλάδα θα πρέπει να υπολογίσει τα πάντα, στον αριθμό που θα προκύψει από τα έξοδα. Να αρχίσει από την τιμή που θα κλείσει τον καλλιτέχνη με τους συνεργάτες του, τα αεροπορικά εισιτήρια, τις βίζες, τα ξενοδοχεία, τις ντόπιες μετακινήσεις, τα εστιατόρια και άλλα
που θα προκύψουν στη διάρκεια της παραμονής των καλλιτεχνών στο Αυστραλιανό έδαφος.
Όλα αυτά τα έξοδα θα πρέπει ο τολμών επιχειρηματίας να τα έχει στα υπόψη του που θα φέρει μουσικό σχήμα από την Ελλάδα και στη συνέχεια παίζει τη ρώσικη ρουλέτα που είναι ,στο αν θα υπάρξει προσέλευση μουσικόφιλων ή όχι.
Αν πράγματι “τραβάει” το μουσικό σχήμα στις περισσότερες πόλεις της Αυστραλίας τότε μιλάμε για κάποιο κέρδος του επιχειρηματία ,αλλά αν συμβεί το αντίθετο τότε η χασούρα είναι μεγάλη η οποία μεταφράζεται σε δολάρια.
Φυσικά είναι και θέμα τύχης, αλλά βασικά ρόλο παίζει η αριθμητική… Ναι, η αριθμητική που πρέπει ο κάθε επιχειρηματίας να ξέρει να προσθέτει στα έξοδα και στη συνέχεια να τα αφαιρεί από τα έσοδα.
Όμως επιβάλλεται επάνω – κάτω να έχει υπολογίσει με το ελάχιστο νούμερο προσέλευσης μουσικόφιλων. Τώρα τίθεται και το άλλο ερώτημα: Άραγε φτάνει ένα μεγάλο όνομα καλλιτέχνη από την Ελλάδα να φέρει την επιτυχία;
…Και ναι και όχι είναι η απάντηση, αλλά ισχύει το δεύτερο περισσότερο γιατί το μεγάλο όνομα έχει και μεγάλες απαιτήσεις, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση κέρδους. Θυμάμαι πριν χρόνια ένα άπειρο συμπάροικο σε τέτοιες δουλειές που έφερε έναν από τους καλύτερους τραγουδιστές της πατρίδας μας και όμως, επειδή ήταν ακριβό το πρόγραμμα έπεσε έξω,έχασε χιλιάδες δολάρια και το σπίτι του μαζί για να καταλήξει ο άνθρωπος τελικά σε ψυχιατρική κλινική!
Κάτι παρόμοιο έγινε και με μια από τις πρώτες τραγουδίστριες της πατρίδας μας η οποία δεν έφερε τον αναμενόμενο αριθμό μουσικόφιλων στη συναυλία που έδωσε στη Μελβούρνη ,με αποτέλεσμα οι δυο συμπάροικοι συνεταίροι να χάσουν μεγάλο χρηματικό ποσόν, μαζί και τα μαγαζιά τους.
Πολλά μπορούν να συμβούν, το μόνο σίγουρο είναι πως ποτέ δεν χάνουν οι καλλιτέχνες οι οποίοι εκτός από περιπτώσεις,παίρνουν την αμοιβή τους πολύ πιο μπροστά, πριν μπουν ακόμα στο αεροπλάνο που θα τους φέρει στην Αυστραλία.
Ποια όμως μουσικά σχήματα μπορούν να δουλέψουν στην Αυστραλία με τα σημερινά δεδομένα;
Κατ’ αρχήν πολύ καλά ονόματα του Ελληνικού μουσικού πενταγράμμου αποκλείεται να τα φέρουν επιχειρηματίες που ασχολούνται με τους ερχομούς καλλιτεχνών. Αυτά τα ονόματα μπορεί να τα χαρείτε σε κάποια πολιτιστική εκδήλωση στη Μελβούρνη, για παράδειγμα … Κότσιρα, Μακεδόνα, Θαλασσινό, Λυδάκη και άλλους της πάστας αυτής ,δεν είναι δυνατόν να τους δούμε και να τους ακούσουμεαπό κοντά .
Τώρα θα μου πείτε και εύλογο είναι το ερώτημα: Μα δεν υπάρχει καλλιτέχνης από την Ελλάδα που να γεμίσει τις αίθουσες ας πω της Μελβούρνης;
Φυσικά και υπάρχουν όπως είναι ο Λευτέρης Πανταζής, ο Πλούταρχος, η Γλυκερία και ο Γι.Τάσιος όπου οι επιχειρηματίες θα έχουν εξασφαλισμένη την επιτυχία. Όλα τα άλλα μουσικά προγράμματα έχουν το ρίσκο και όπως είπα και πιο πάνω ο κάθε επιχειρηματίας παίζει ρώσικη ρουλέτα!
πηγή κειμένου :του Μάνου Μηλίου-neoskosmos-australia
