Του Μπάμπη Μπαρμπουνάκη
Σ’ αυτήν τη λαίλαπα των μέτρων που πρέπει άμεσα να τεθούν σε εφαρμογή περιλαμβάνεται και ο χώρος της εκπαίδευσης. Τώρα που η χώρα βυθίζεται ξανά σε ένα νέο υφεσιακό γύρο, η κοινωνική ομάδα που στοχοποιείται είναι τα παιδιά.
Η ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού προσωπικού στα δημόσια σχολεία και η επιβολή του ΦΠΑ 23% στα ιδιωτικά δημιουργούν ακόμη μια τρύπα στο χιλιομπαλωμένο και ταλαιπωρημένο «ένδυμα», που λέγεται παιδεία.
Το καλό δημόσιο σχολείο είναι μια βάση κοινωνίας ευκαιριών για τους οικονομικά αδύναμους, όμως και το ιδιωτικό στέγαζε τα όνειρα χιλιάδων οικογενειών που ήθελαν περισσότερη και καλύτερη μόρφωση για τα παιδιά τους.
Στο ιδιωτικό σχολείο υπήρχε ένας προσανατολισμός προς τη λογοτεχνία σε δημοτικά και γυμνάσια. Οι φιλόλογοι έδιναν λίστες με λογοτεχνικά βιβλία, τα «εξωσχολικά», για να απολαύσουν οι μαθητές στο ακέραιο ένα βιβλίο και όχι αποσπασματικά, όπως ήταν διαμορφωμένο το «Εγχειρίδιο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας».
Ο κόσμος του Σεφέρη, του Παλαμά, του Καβάφη, του Βιζυηνού με το διαφορετικό τρόπο έκφρασης ο καθένας εμπλούτιζε την γλώσσα μας με έννοιες μοναδικές και διαχρονικές που ζωντάνευαν τις καταθλιπτικές αίθουσες των σχολείων από συστηματικούς και ακούραστους φιλολόγους. Ισως είναι η κατάλληλη στιγμή τη γλώσσα μας με τη μακραίωνη ιστορία πίσω της να την υπερασπιστούμε σήμερα περισσότερο παρά ποτέ.
Ο ακρωτηριασμός της λογοτεχνίας του εξωσχολικού βιβλίου από τα σχολεία, που ήταν το αντιστάθμισμα στην αποστήθιση και στην παπαγαλία, ρίχνει τη σκιά του στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου. Είναι τα συμπτώματα της ακραίας φτώχειας, της πνευματικής, γιατί, αν θέλουμε να σωθεί η χώρα, από το σχολείο πρέπει να γίνει η αρχή. Ολα μπορούν να αρχίσουν και να τελειώσουν στις σελίδες ενός βιβλίου.
Όπως το «Μυθιστόρημα του Μεγάλου Αλεξάνδρου», του Ψευδοκαλλιστένη, τον 3ο μ.Χ. αιώνα που έγινε θρύλος και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες. Το 14ο αιώνα με τον ίδιο τίτλο ο Μέγας Αλέξανδρος παρουσιάζεται ως Βυζαντινός βασιλεύς.
Όλος ο θρύλος του στρατηλάτη για τον οποίο συνεχώς βγαίνουν στοιχεία στο φως της δημοσιότητας, με τα τελευταία πορίσματα των ανασκαφών στηρίχτηκε σε ένα βιβλίο.
Και στα βλέμματα των παιδιών που παίζουν αμέριμνα στη χώρα μας απ’ το μακρινό Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία, υπάρχει η ελπίδα να κρατήσουν το θρύλο ζωντανό παρά τις αντίξοες συνθήκες της ζωής τους.
barbounakisbabis@yahoo.gr
