Αποδεδειγμένα εν γνώσει των τότε συμμάχων της Τουρκίας της Αυστροουγγαρίας και της Γερμανίας συντελέστηκε η γραφειοκρατικά σχεδιασμένη εξόντωση των Αρμενίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τονίζεται σε σημερινή ειδική ανάλυση του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων
με την ευκαιρία της αναγνώρισης από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Στην ανάλυσή του, με τίτλο “Γενοκτονία Αρμενίων – Εγκληματική αδιαφορία των Συμμάχων”, ο γνωστός συντάκτης εξωτερικής πολιτικής του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων, Εμάνουελ Ρίνγκχοφερ, παραπέμπει σε μια σειρά σχετικών ντοκουμέντων, εκθέσεων και ημερολογίων πολλών διπλωματών της Γερμανίας και της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας της εποχής εκείνης.
Σημειώνει ακόμη ότι πολλοί έγκυροι ιστορικοί επισημαίνουν την επίδραση της γενοκτονίας των Αρμενίων, ως προτύπου για τους Γερμανούς ναζιστές, την οποία επικαλούνταν, σύμφωνα με ντοκουμέντα, ο Αδόλφος Χίτλερ.
Σε απόσπασμα του διατάγματος λογοκρισίας των γερμανικών αρχών το 1915, που παρατίθεται στην ανάλυση, αναφέρεται χαρακτηριστικά πως δεν επιτρέπεται εξαιτίας αυτής της εσωτερικής υπόθεσης της τουρκικής διοίκησης (σ.σ. δηλαδή, της εξόντωσης των Αρμενίων) να κινδυνέψουν ή ακόμη και να δοκιμαστούν οι φιλικές σχέσεις της Γερμανίας προς την Τουρκία και προς τούτο απαιτείται σιωπή ως προς την αρμενική υπόθεση.
Ο μοναδικός βουλευτής του γερμανικού “Ράιχσταγκ” που προσπάθησε να καταγγείλει την εξόντωση των Αρμενίων ήταν ο Καρλ Λίμπκνεχτ της σοσιαλδημοκρατικής παράταξης, αργότερα ιδρυτής του γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ο οποίος σε ερώτησή του στις 11 Ιανουαρίου 1916 ζητούσε να ενημερωθεί το σώμα για την εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από τους Τούρκους συμμάχους της Γερμανίας, ερώτηση που προκάλεσε την άμεση διακοπή της συνεδρίασης.
Όπως σημειώνει στην ανάλυσή του ο κ. Ρίνγκχοφερ, παρά το γεγονός της λογοκρισίας των ειδήσεων, μερικά μικρά εκκλησιαστικά έντυπα πληροφορούσαν για τη συντελούμενη γενοκτονία, όπως για παράδειγμα το “Χριστιανικός κόσμος” στα μέσα του 1916 που χαρακτηριστικά ανέφερε…
“Βρισκόμαστε μπροστά από τις μεγαλύτερες καταστροφές που γνώρισε η ιστορία, στην Ανατολική και Δυτική Ανατολία δεν υπάρχουν πλέον Αρμένιοι, ένα εκατομμύριο έχει εκτοπιστεί, εκατοντάδες χιλιάδες έχουν εξοντωθεί”.
Ο συντάκτης του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων σημειώνει πως οι Γερμανοί και οι Αυστροούγγροι διπλωμάτες της εποχής γνώριζαν πλήρως το τι συνέβαινε και ο ίδιος παραθέτει στη συνέχεια αποσπάσματα από τηλεγραφήματά τους και εκθέσεις τους προς τις κεντρικές υπηρεσίες τους.
Μεταξύ άλλων, αναφέρει για παράδειγμα ότι ο Γερμανός πρέσβης στην Τουρκία, Βέρνερ φον Βάγκενχαιμ, τονίζει σε τηλεγράφημά του πως “η τουρκική κυβέρνηση έχει πραγματικά ως στόχο την καταστροφή της αρμενικής φυλής”.
Όπως σημειώνει ο Βάγκενχαιμ, το χειρότερο στην περίπτωση είναι ότι όλος ο κόσμος θα αποδώσει την ευθύνη στους Γερμανούς, καθότι ο κόσμος πιστεύει πως μια και αυτοί έχουν όλη την εξουσία στα χέρια τους, ένα τέτοιο ριζοσπαστικό μέτρο μπορεί να αποφασιστεί μόνον με τη συγκατάθεσή τους.
Στη συνέχεια, ο συντάκτης επισημαίνει πως το 1913 ο Γερμανός Κάιζερ Βίλχελμ ο Β΄ είχε στείλει στην Τουρκία για υποστήριξη του οθωμανικού στρατού 42 Γερμανούς ανώτερους αξιωματικούς με επικεφαλής το στρατηγό Οτο Λίμαν φον Σάντερς (ο σουλτάνος τον ανακήρυξε σε πασά) ο οποίος συμμετείχε πλήρως με ψήφο στο τουρκικό Ανώτατο Πολεμικό Συμβούλιο μπορώντας να επηρεάζει πλήρως τις τουρκικές στρατιωτικές αποφάσεις.
Στις 22 Οκτωβρίου 1915 ο Αυστριακός γενικός πρόξενος στην Τραπεζούντα, Ερνστ φον Κβιατκόφσκι, τηλεγραφούσε στη Βιέννη ότι όπως πληροφορείται από γερμανική πηγή, η πρώτη πρόταση να υπάρξει απαλλαγή από τους Αρμενίους έχει γίνει από τη γερμανική πλευρά, καθότι ο Λίμαν τους είχε κατηγορήσει ότι ήταν προσκείμενοι στους Ρώσους, ενώ ο ανώτερος σε βαθμό Γερμανός αξιωματικός στο μέτωπο του Καυκάσου Φέλιξ Γκούζε, έγραφε τότε πως “ολόκληρος ο αρμενικός λαός φέρει ευθύνη”. /ερτ
